Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Έδωσες και πήρες.
Όμορφες στιγμές, χάδια και αγκαλιές, συναισθήματα, αγάπη, προσφορά αμοιβαία! Νοιάξιμο, φροντίδα.
Έδωσες και πήρες, παρεξηγήσεις, λόγια απότομα, στεναχώριες, σιωπές εκκωφαντικές! Ανεκπλήρωτα θέλω.
Η ζυγαριά ισοσταθμίστηκε! Δεν πήγαινε ούτε πάνω ούτε κάτω τώρα πια!
Μια ευθεία έγινε η αγάπη, μια ευθεία που τον έρωτα τον μετέβαλε σε εκτίμηση.
Και εκεί είπες θα πολεμήσω! Αναλογίστηκες αμέτρητες φορές τα λάθη σου όμως έρχονταν αντιμέτωπα με τα αρνητικά συναισθήματα που ταλάνιζαν το μυαλό σου τα βράδια.
Η ενέργεια φορτίστηκε! Το χαμόγελο μίσασε και η αγωνία για το αν μπορεί να γίνει πάλι ολόγιομο σε τάραζε σαν ξυπνούσες την αυγή και ο καθρέφτης δε σου χαμογελούσε!
Όχι είπες μέσα σου πεισματικά, δε θα το αφήσω άκοπα!
Για να είμαστε εδώ ακόμη κάτι σημαίνει. Δε θα το αφήσω έτσι!
Και η ζυγαριά θα δείξει…..
Το χαμόγελο πήρε πάλι τη θέση του. Αδιαπραγμάτευτη η παρουσία του βλέπεις. Οι φόβοι εξαφανίστηκαν, φορώντας αυτό μόνο θα προχωρούσες! Είτε μαζί, είτε χώρια!
