Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Φανταστείτε μια ονειρική σκάλα που οδηγεί στην επιτυχία-ευτυχία. Ποια θα μπορούσαν να είναι τα σκαλιά της; Καριέρα, τύχη, χρήματα, υγεία, θέληση, θάρρος, κουράγιο, αντοχή, τόλμη και πόσα άλλα… Στην κορυφή της σκάλας τι θα βάζαμε; Τι είναι εκείνο που κάνει ενδιαφέρουσα την ζωή μας και την γεμίζει με χρώμα; Μα φυσικά, ο έρωτας.
Αυτός ο μικρός φτερωτός Θεός, ο γιός της Αφροδίτης, που έρχεται και μας διαπερνά την καρδιά και το μυαλό, που μας κάνει να τον εξυμνούμε, να τον ζωγραφίζουμε αλλά και να τον τραγουδάμε!
Τι θα ήταν αλήθεια η ζωή μας, χωρίς έναν έρωτα να μας κάνει να ταξιδεύουμε; Να μας κάνει να ξυπνάμε όμορφα το πρωί και να κοιμόμαστε ακόμη πιο ήρεμα το βράδυ, ανυπομονώντας για την επόμενη μέρα που θα ξανασυναντήσουμε το αντικείμενο του έρωτά μας.
Είναι γεγονός ότι ο έρωτας μεταμορφώνει μικρούς και μεγάλους. Ημερεύει ακόμη και τους πιο γκρινιάρηδες ή δύστροπους ενώ ακόμη και άτομα με μεγάλη κοινωνική-οικονομική επιρροή και δύναμη στέκονται με σεβασμό μπροστά του.
Ο έρωτας ενέπνευσε τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες και αυτή του η επιρροή αποτυπώθηκε ανάγλυφα στο έργο τους. Ο μύθος λέει ότι ακόμη και ο Τρωικός πόλεμος έγινε για έναν έρωτα. Εκστράτευσαν 10000 Αχαιοί κατά της Τροίας και ισοπεδώθηκε μια ολόκληρη πόλη (σύμφωνα πάντα με το μύθο) για τα μάτια της «Ωραίας Ελένης».
Πώς λοιπόν να μην τοποθετήσουμε τον έρωτα στο πιο ψηλό σκαλί της ευτυχίας; Ποιος αληθινά ευτυχισμένος άνθρωπος δεν είναι ερωτευμένος; Απολύτως κανείς, είναι η απάντηση.
Κάποτε ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ένας από τους πλουσιότερους Έλληνες, είπε: «χωρίς τις γυναίκες, όλα τα πλούτη του κόσμου δεν θα είχαν καμία αξία».
Όσο ψηλά και να φτάσει ένας άνθρωπος, όσα πλούτη, αξιώματα και εξουσίες να αποκτήσει, χωρίς έναν έρωτα είναι μισός.
Ερωτευτείτε λοιπόν, τίποτα λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Γιατί σε τελική ανάλυση «τι να την κάνεις τη ζωή, χωρίς έναν έρωτα να σου τρελαίνει το μυαλό»;
