Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα του Απρίλη από αυτές που σε παρακινούν να βγεις, να σεργιανίσεις και όπου σε βγάλει ο δρόμος. Από αυτές τις μέρες που γεννούν την ελπίδα στην ψυχή πως τα καλύτερα έπονται αρκεί να ξέρεις να περιμένεις.
Άνοιξα τις μπαλκονόπορτες του σπιτιού μου ώστε να εισχωρήσουν οι ακτίνες του ήλιου στο εσωτερικό του. Έπειτα βγήκα στο μπαλκόνι και κοίταξα άπληστα το γαλάζιο της θάλασσας που απλωνόταν μπροστά μου. Ένα αχνό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη μου.
Η ζέστη είχε αρχίσει να κάνει δειλά – δειλά την εμφάνισή της κάτι το οποίο με παρακίνησε να αναζητήσω τα ιδανικά ρούχα για αυτή την εποχή. Άνοιξα τα συρτάρια της ντουλάπας μου και άρχισα να ψάχνω τα ανοιξιάτικα ρούχα. Μια παλιά φωτογραφία τράβηξέ την προσοχή μου η οποία ήταν τοποθετημένη ευλαβικά μέσα σε μια ροζ ζακέτα.
Την κράτησα απαλά στα χέρια μου και άρχισα να την παρατηρώ με δέουσα προσοχή. Ήμουν εγώ , είκοσι χρόνια τουλάχιστον νεότερη. «Σε μια παλιά φωτογραφία βρήκα ότι είχα (ξε)χάσει από εμένα», συλλογίστηκα. Είχα ξεχάσει αυτό το αθώο βλέμμα μου που κραύγαζε την άγνοια που είχα για την κακεντρέχεια του κόσμου.
Είχα χάσει τη σπιρτάδα και την ελπίδα που είχαν κάποτε τα μάτια μου. Είχα χάσει την ηρεμία του προσώπου μου, που δεν είχε ίχνος ψυχικής ταλαιπωρίας από τις συναναστροφές μου με τους λάθους ανθρώπους.
Είχα ξεχάσει το καλοσυνάτο παρουσιαστικό μου..
«Τελικά αλλάζουν οι άνθρωποι», σκέφτηκα. Αναγκαστικά αλλάζουν. Οι συνθήκες τους αναγκάζουν να αλλάξουν. Όταν κάποιος πληγωθεί πολλές φορές αυτόματα υψώνει τείχη για να προστατευθεί από τυχόν μελλοντικές ψυχικές επιθέσεις. Όπως άλλωστε έκανα κι εγώ.
Σε αυτή την παλιά φωτογραφία θυμήθηκα τον άλλοτε, καλό, αθώο μου εαυτό. «Μακάρι να ήμουν τότε υποψιασμένη με τους ανθρώπους. Μακάρι η αντίδρασή μου σε κάποιες καταστάσεις να ήταν διαφορετική», μονολόγησα. Τοποθέτησα ξανά τη φωτογραφία στο συρτάρι στο ίδιο ακριβώς σημείο που την είχα βρει.
«Αντίο παλιέ εαυτέ μου! Σε έχασα αλλά ευτυχώς για το καλό το δικό μου σε ξέχασα!», ψέλλισα κι έκλεισα το συρτάρι χωρίς να υπάρχει το παραμικρό ίχνος νοσταλγίας στην ψυχή μου.
