Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Την είδες μόνη κι αρχίσανε να τρέχουνε τα σάλια σου;
Κάπου πήρε το αυτί σου πως μόλις χώρισε κι ακόνησες τα νύχια σου, σαν γνήσιος γυπαετός που είσαι;
Έμαθες ότι πια δεν έχει σχέση κι άνοιξες το κουτί με τις φανφάρες σου για να την κατακτήσεις, γιατί εσύ είσαι έξυπνος κι αυτή είναι η χαζή;
Την είδες πληγωμένη κι επιπόλαια σκέφτηκες με το μικρό μυαλό σου, “να ένα εύκολο θήραμα”;
Κούνια που σε κούναγε αντράκο μου, αυτό σου λέω μόνο!
Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, όσο θέλεις να πιστεύεις.
Δεν είσαι εσύ ο έξυπνος κι εκείνη είναι η χαζούλα.
Δεν κατακτάς έτσι απλά κι εύκολα, μια γυναίκα που μαζεύει τα κομμάτια της.
Θέλει διπλή προσπάθεια και διπλή επιμονή.
Θέλει να είσαι άξιος κι ικανός για να την πλησιάσεις.
Θέλει να της αποδείξεις έμπρακτα και με γαϊδουρινή υπομονή, ότι δεν είσαι ένας ακόμη, ότι δεν είσαι ένας ίδιος ή και χειρότερος με αυτόν που ήδη έφυγε.
Άκου! Μία γυναίκα που την έχουνε προδώσει, έπαθε κι έμαθε και μοιάζει με στρείδι που έχει κλείσει ερμητικά.
Μοιάζει με πόρτα κλειδωμένη από μέσα και με τον σύρτη τραβηγμένο για ασφάλεια.
Μοιάζει με δύσκολο οχυρό, με κάστρο απόρθητο και με πανίσχυρο στρατό, που πια διδάχτηκε από την ήττα του και ξέρει πολύ καλά από άμυνα.
Μια γυναίκα, σου λέω, που έχει προδοθεί, έχει μάθει πια να αναγνωρίζει την οσμή, την όψη και την τακτική του ψεύτη και του εκμεταλλευτή.
Μία γυναίκα που έχει μείνει μόνη της μετά από χωρισμό, θρηνεί και σιωπά, δεν ψάχνεται.
Πονάει και μαζεύει τα κομμάτια της, δεν ανοίγει διάπλατα χέρια και πόδια, για να έρθει ο επόμενος.
Θέλει χρόνο, ίσως και χρόνια για να συνέλθει από την εγκατάλειψη, δεν πάει γυρεύοντας για μια νέα πληγή.
Σε μια γυναίκα που έχει μείνει μόνη της μάγκα μου, μετά από χωρισμό, ταιριάζει γάντι εκείνη η παροιμία, που λέει για την χυλό και το γιαούρτι, αν την έχεις ακουστά…
Είναι ένα αγρίμι που φοβάται και τον ίσκιο του, που έχει τρυπώσει και γλύφει τις πληγές του. Είναι ένας φόβος ολόκληρη, που δεν τα ακούει καν τα λόγια σου, αν δεν συνοδεύονται από πράξεις. Είναι καχύποπτη κι άκρως ψυλλιασμένη.
‘Εχε το νου σου λοιπόν αντράκο μου, γιατί μια γυναίκα που της ξεσκίσαν την ψυχή δεν είναι εύκολος στόχος, δεν ξανά πιάνεται κορόιδο, δεν είναι θύμα.
Μάθε λοιπόν, πως πιο πολύ με θύτη μοιάζει, παρά με θύμα!
