Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Τι μας δίνει κίνητρο για να προχωράμε μπροστά;
Τι είναι αυτό που μας δίνει δύναμη και αντέχουμε;
Μια λέξη, ΑΓΑΠΗ!
Όχι, δεν την έγραψα τυχαία με κεφαλαία..
Δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τύχη μονάχα άλλωστε!
Έχει να κάνει με προσπάθεια και με πράξεις.
Αν πράγματι αγαπάς, το νιώθεις, το βιώνεις στην καθημερινότητά σου, με χίλιους δυο τρόπους.
Είναι που σου λείπει ο άνθρωπός σου κάθε λεπτό, ακόμη κι όταν έχεις χίλια δυο στο κεφάλι σου!
Το μόνο που σε “αποφορτίζει” είναι η φωνή του στο τηλέφωνο και οι δυο “μαγικές λέξεις” που είναι ικανές να σβήσουν όλα τα άσχημα.
Είναι που θα τρέξεις να τον βρεις δίχως δεύτερη σκέψη, όταν σε χρειάζεται, ακόμα και δίχως να στο πει, γιατί απλά θα το νιώσεις.
Είναι που θα τον βρεις μπροστά στην πόρτα σου μετά από ένα άσχημο καυγά, εκεί που η λογική σου, σου είπε πως τέλειωσαν όλα.
Είναι που θες να σε θαυμάζει, είναι που σε «εμπνέει» για να δημιουργείς, ακόμη και σε τομείς που δεν έχεις φανταστεί!
Είναι που αγαπάς, απλά.
Και όταν υπάρχει αγάπη, όλοι οι δρόμοι του μυαλού είναι ανοιχτοί.
Δεν σε σταματά τίποτα και κανείς.
Μα θα μου πεις, υπάρχει στις μέρες μας;
Πώς θα την βρεις μέσα σε σχέσεις «ποτισμένες» από βόλεμα και συμφέρον;
Μήπως όμως οι σχέσεις μας έχουν ευτελιστεί, γιατί επιλέξαμε να απουσιάζει από όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας;
Σπουδάζουμε για παράδειγμα, κάτι που δεν μας αρέσει, επιλέγουμε δουλείες που δεν μας καλύπτουν, και δεν αναφέρομαι στο τώρα που η οικονομική κρίση, μας έχει αναγκάσει να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα!
Είμαστε με ανθρώπους που δεν θέλουμε πραγματικά, απλά για να μην είμαστε μόνοι.
Επιλεγούμε τα πάντα με γνώμονα το τι δεν θα μας δυσκολέψει ή το τι «πρέπει», την στιγμή που το «πρέπει» δεν είναι ποτέ δημιουργικό..
Και με το να υπάρχει, δεν σημαίνει πως ζεις κι όλας!
