Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου.
Καθώς ακούω το ομώνυμο τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά που κάνει κάθε κύτταρό μου να ανατριχιάζει, σκέφτομαι πόσα πολλά πράγματα είναι εκείνη, η μία και κάθε μία γυναίκα, στη ζωή ενός ανθρώπου από τη στιγμή που γεννιέται. Οι γυναίκες της ζωής μας, εμείς οι ίδιες, είμαστε πλάσματα μυθικά, πολυδιάστατα, ονειρικά, προικισμένα με μία μοναδική ικανότητα να αποτελούμε το πιο σημαντικό στήριγμα στις οικογένειές μας, και την ίδια στιγμή να είμαστε ό,τι πιο εύθραυστο και ευαίσθητο έχει αντικρίσει κανείς στη ζωή του.
Η γυναίκα της ζωής σου είναι σίγουρα η μαμά σου. Αυτή η γλυκιά φιγούρα, που όσο κι αν αλλάζει η εικόνα της με την πάροδο των χρόνων, όσες ρυτίδες κι αν χαράξουν το πρόσωπό της, για σένα θα αποτελεί πάντοτε τον πιο όμορφο και καλόψυχο άνθρωπο του κόσμου. Θυμάσαι τα χέρια της να σου χαϊδεύουν τα μαλλιά, όταν ήσουν μωρό και τα μάτια της να βουρκώνουν από συγκίνηση σε όλες τις πρώτες σου φορές. Θυμάσαι που σου έραβε πρωτότυπα συνολάκια για τις γιορτές, καθόταν δίπλα σου για να διαβάσεις και άφηνε πάντα χώρο στο κρεβάτι της, γιατί ήξερε από πρώτο χέρι πόσο φοβάσαι το σκοτάδι. Και όταν μεγάλωσες αρκετά, δεν στάθηκε ποτέ απέναντί σου. Συνέχισε να περπατάει δίπλα σου, κρατώντας την απόσταση που κι εσύ είχες ανάγκη, αλλά ήξερες πως είναι ο άνθρωπος στον οποίο μπορείς να ανοίξεις την ψυχή σου και θα τη γεμίσει με όλη της την αγάπη και τη στοργή.
Η γυναίκα της ζωή σου ήταν κι εκείνη η κοπέλα με το μεταξένιο χαμόγελο, που έκανε την καρδιά σου να χτυπάει σε ακανόνιστους ρυθμούς και το στομάχι σου να πεταρίζει. Την έβλεπες να περνάει από δίπλα σου και στεκόσουν αποσβολωμένος, λες και σου ρουφούσε τα λόγια με τα μαγικά της μάτια. “Εκείνη”, που όταν της ζήτησες να βγείτε το πρώτο σας ραντεβού, δε φαντάστηκες ότι θα γινόταν η μητέρα των παιδιών σου και ο άνθρωπος που θα μετουσιώσει το “για πάντα μαζί”. Αν σήμερα έχεις την τύχη να κρατάς το χέρι εκείνης της, κάποτε απροσάρμοστης, κοπέλας και να νιώθεις το ίδιο τρελός κάθε φορά που σου χαμογελάει, είσαι κάτι παραπάνω από τυχερός.
Η γυναίκα της ζωής σου είναι η φίλη σου. Τη θυμάσαι ακόμη μ’εκείνα τα ψηλόμεσα, απαράδεχτα τζιν στο γυμνάσιο και σού’ρχεται να βάλεις τα γέλια. Η φίλη σου, που μαζί μοιραστήκατε το ίδιο θρανίο, την τρελή εφηβεία σας, τις ερωτικές σας απογοητεύσεις, τα σχέδια για το μέλλον και το άγχος των εξετάσεων, είναι από τις πιο πολύτιμες γυναίκες, που συνειδητά έχεις βάλει στη ζωή σου. Είναι αυτή που θα καλέσεις πρώτη στο τηλέφωνο για να της ανακοινώσεις τα ευχάριστα νέα σου και εκείνη στης οποίας την αγκαλιά βρίσκεις καταφύγιο, όταν είσαι στις μαύρες σου.
Η γυναίκα της ζωής σου είσαι εσύ. Εσύ που είσαι φίλη, σύζυγος , μητέρα, είσαι πάνω απ’όλα γυναίκα με τα δικά σου όνειρα, τις δικές σου καλές και κακές στιγμές, τις δικές σου ανάγκες, τις δικές σου αποτυχίες, τα δικά σου ελαττώματα και τη δική σου μοναδικότητα. Αγκάλιασε και προστάτεψε τις γυναίκες της ζωής σου, μα εκείνη να την προσέχεις σαν το πιο σπάνιο θησαυρό, γιατί είναι όλα όσα πραγματικά σου ανήκουν. Ο εαυτός σου, σου ανήκει.
