Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Αν η ζωή μας είναι γεμάτη κύκλους, τότε σίγουρα κάποιοι απ αυτούς διευρύνονται και άλλοι είναι καταδικασμένοι να κλείσουν.
Τις δύο κατηγορίες τις ορίζουν οι εκάστοτε επιλογές μας.
Αν αναρωτιέσαι σε ποιά από τις δύο κατηγορίες σε έχω κατατάξει πια, απλά θα σου απαντήσω ότι έχεις περάσει και απο τις δύο.
Επιτυχώς ή όχι, θα ρωτήσεις.
Εξαρτάται από τη σκοπιά που θα το δεις.
Αυτό που έχω να σου πώ είναι οτι διεύρυνα τόσο πολύ τον κύκλο που σε χωρούσε, μόνο για να σε βλέπω να χαμογελας.
Εστω κι αν αυτό σου το γέλιο στερούσε πράγματα απ το δικό μου χαμόγελο.
Διεύρυνα αυτό τον κύκλο προσπαθώντας να κρατήσω έξω όλα τα αρνητικά συμβάντα και γεγονότα.
Δημιούργησα αυτό τον κύκλο γιατί όταν αγαπάς προστατεύεις.
Γιατί αυτός ο κύκλος ήταν τόσο δυνατός ώστε να μας προστατεύει και τους δύο και να μας κρατά ενωμένους στις φουρτούνες.
Ποια ήταν η δική σου στάση;
Φρόντιζες αργά και σταθερά να τον μικραίνεις.
Με λόγια , συμπεριφορές και λάθη.
Με σιωπές ,αδιαφορία και σκληρότητα.
Και κάπως έτσι ο κύκλος έκλεισε αδειάζοντας από ότι ωραίο υπήρξε.
Και ξέρεις ε;
Οι κλεισμένοι κύκλοι απλά αιωρούνται στο σύμπαν σαν σύννεφα.
Δεν μπορούν να ανοίξουν πάλι.
Το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι συννεφιά και βροχή.
Εγώ όμως χορτασα πια από καταιγίδες και βροχές.
Το αδιάβροχο μου το χάρισα και έκλεισα τον κύκλο ερμητικά.
Θέλω λιακαδες και καθαριο ουρανό όσο γίνεται.
Οσο μπορώ να τον φτιάξω.
Γιατί ναι.
Οι κύκλοι φτιάχνονται.
Και φτιάχνονται καλύτεροι από δύο.
Ο κύβος ερρίφθη!
Ο κύκλος; ξεκινά.
Ζωντανός, φωτεινός και ολοκαίνουργιας
