Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Πριν φύγεις, να ρίχνεις μια τελευταία ματιά. Κι αν αυτόν που αντικρίζεις τον θες ακόμα, να του το πεις.
Να τον κοιτάξεις στα μάτια και να του πεις την αλήθεια σου ολόγυμνη.
Ένα σε θέλω. Ένα μου λείπεις.
Μια αλήθεια ατόφια και αδιαπραγμάτευτη.
Το τέλος δεν θέλει εγωισμό.
Αλήθεια κι αξιοπρέπεια θέλει.
Λέξεις λίγες και καθαρές.
Κι αν είσαι εσύ που χρωστάς συγγνώμη, να την πεις.
Αν σου την χρωστούν, μην την ζητήσεις.
Δεν σου χρειάζεται, αφού τον έχει ήδη συγχωρέσει το “σ’αγαπώ”, το “σε θέλω” και το “μου λείπεις”.
Μην ψάχνεις την δύναμη στο τέλος, δεν υπάρχει.
Κανείς που ένιωσε αληθινά δεν έμεινε δυνατός κι άτρωτος στο τέλος.
Κι αν ακόμα η απάντηση είναι μια σιωπή, ένα όχι, δεν πειράζει.
Εσύ θα ξέρεις πως προσπάθησες.
Θα ξέρεις πως πριν φύγεις, κατέθεσες την αλήθεια της ψυχής σου και τώρα είναι η ώρα σου πια να φύγεις.
Αν κανείς δεν σε κρατάει, φύγε.
Απλά, ήρεμα, αθόρυβα.
Χάρισε τις τελευταίες λέξεις σου και σιώπα.
Ασπίδα κάτω.
Ο πόλεμος του έρωτα, η μάχη του μαζί, χάθηκε στις λέξεις που κατάπιε ο εγωισμός.
Σιωπή..
