Γράφει η Κλειώ Παλτόγλου
Δεν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος έστω και υποσυνείδητα, δεν επιδιώκει την εύρεση και την ένταξη της αγάπης, της ερωτικής αγάπης συγκεκριμένα,στην ζωή του.Είναι κάτι με το οποίο κληροδοτούμαστε από τη φύση.Και είναι απόλυτα λογικό και κατανοητό,επειδή εκείνη η –πραγματική- αγάπη, ανεβάζει τις ενεργειακές μας δονήσεις, μας καθοδηγεί προς τα χνάρια της ευτυχίας και στο τέλος,τη γνωρίζουμε…μαζί.
Τις περισσότερες φορές,μέχρι να φτάσεις στη στεριά της,παιδεύεσαι.Παλεύεις με τον εαυτό σου,με την οικογένειά σου,με τους φίλους σου, με όλο τον κόσμο, με τον χρόνο,τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα… Περνάς από το σκοτάδι, το προσπερνάς και διψασμένος, ανυπομονείς να ανακαλύψεις την όαση φωτός σου. Την όαση ευτυχίας και απόλυτης αγάπης!
Της αγνής ανταπόδωσης πράξεων και συμβάντων.
Της αγνής ανταπόδωσης πράξεων και συμβάντων.
«Εισβάλλει» στην ζωή σου με κρότο ή πολύ αθόρυβα. Και με τον ίδιο τρόπο μπορεί να φύγει και από αυτή. Εξαλείπτει τα πληγωμένα σου κομμάτια,τον πόνο,τις ανασφάλειες, πολλές φορές εν άγνοιά του. Αναπνέει γύρω σου, μέσα σου, μόνιμος κάτοικος της καθημερινότητάς σου, δεν σε εγκαταλείπει, επιμένει και υπομένει.
Γεμίζει την καρδιά σου, τον εγκέφαλό σου, τα φύλλα των τετραδίων σου, γίνεται έμπνευση στα χέρια σου και αποτέλεσμα στις σελίδες βιβλίων. Αισθάνεσαι εκείνη την παρουσία παντού,δεν σε αφήνει ποτέ μόνο. Δημιουργεί την θέση του στο μυαλό σου, στην καρδιά σου, ενώ εσύ νομίζεις ότι θα περάσει και αυτό..Δεν περνάει όμως. Παραμένει. Και σε αφήνει άφωνο, χωρίς ανάσα, έκπληκτο. Και συνεχίζεις να αναρωτιέσαι..να βασανίζεις το μυαλό σου.
Γιατι δεν φεύγει και εκείνος; Γιατί δεν με αφήνει; Γιατί είναι διαφορετικός; Και τότε,αρχίζεις να ενστερνίζεσαι τη διαφορετικότητά του. Σταδιακά, διστάζοντας ίσως στην αρχή.
Και έρχεται να καταστρέψει τα πιστεύω σου, να διαλύσει το «κατεστημένο» της υποκριτικά ψεύτικης και αληθοφανής αγάπης που είχες διδαχθεί στο παρελθόν. Ταρακουνάει όλη σου την ύπαρξη, την θέτει σε αφύπνιση. Έχεις βιώσει τετριμμένες σχέσεις με μονότονα βαρετούς ανθρώπους; Σου φαίνονται όλες οι υπάρξεις σε αυτόν τον κόσμο ίδιες..απελπίζεσαι.
Μα εκείνη η ύπαρξη, εκείνη η οντότητα «εγκαθίσταται» στην αύρα σου, στην ζωή σου, και αλλάζει όλα σου τα κατεστημένα.Διαμορφώνει τις ιδεολογικές σου αξίες, σε προσαρμόζει και προσαρμόζεται. Και τότε με χαμόγελο κάθεται με μια δυναμική ησυχία δίπλα σου παρατηρώντας την εξέλιξή σου.
Ήρθε. Ερωτεύτηκες. Γεμίζεις μπαταρίες, μαζεύεις δυνάμεις, νιώθεις την εσωτερική σου αναγέννηση.
Αισθάνεσαι πλέον τον αέρα που σε περιβάλλει να σου χαρίζει απαλά φιλιά,την κάθε μέρα να γεμίζει την ψυχή σου , αδιαμφισβήτητα εκείνος ο άνθρωπος κρατάει στα χέρια του μία αναγεννημένη εκδοχή του «εγώ» σου.Και ενώ εκείνος έχει έρθει , είναι πλέον το αναμφισβήτητα σίγουρο σημείο στην ζωή σου , εσύ νιώθεις να έρχεται ακόμα , και κάθε φορά να κουβαλάει μαζί καινούρια κομμάτια του εαυτού του παροτρύνωντάς σε ήσυχα με ευγένεια , να τα κάνεις κομμάτι σου.
Υπάρχει αυτή η εικόνα του εαυτού μου μαζί σου –και δεν μπορώ να την εξηγήσω αλλά επιθυμώ να προσπαθήσω – και χορεύει στο μυαλό μου από το πρωί έως το βράδυ.Αισθάνομαι την καρδιά μου σαν σουίτα ξενοδοχείου , την οποία έκανες κράτηση για το υπόλοιπο της ζωής σου.Και σκέφτομαι τόσο πολύ , δεν είμαι σίγουρη εάν τελικά θα πρέπει να σε αφήσω να γνωρίζεις τι ανακάλυψες.Αλλά υπάρχει και το κομμάτι του εαυτού μου το οποίο με παρακινεί και με επιβεβαιώνει για το ότι πρέπει να γνωρίζεις την οντότητα στην οποία με διαμορφώνεις κάθε μέρα.
Νόμιζα ότι ήταν τόσο σκοτεινά εκεί έξω..
Και πλέον δεν θέλω να είμαι σε επιφυλακή. Δεν θέλω να προστατεύω με άλογους τρόπους και χωρίς αιτίες τον εαυτό μου. Πως το λένε αυτό το συναίσθημα το οποίο αναταράσσει όλο σου το είναι, το οποίο φέρνει την ευτυχία στην ψυχή σου, το οποίο δεν σε αφήνει να αμφισβητείς για το οτιδήποτε την ύπαρξη που έχεις δίπλα σου, που μουδιάζει την καρδιά και το μυαλό σου και ξαπλώνει στην ψυχή σου και αγκαλιάζει τις σκέψεις σου;
Αγάπη , απόλυτη αγάπη.
Μα στέκεσαι δίπλα μου και τώρα καταλαβαίνω..Στον τελικό προορισμό υπάρχει πάντα το φώς.
Σ’αγαπώ
