Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου.
Υπάρχουν πράγματα που δεν χωράνε συμβιβασμούς ούτε κατανόηση, όπως η αγένεια και η ασέβεια. Σίγουρα παίζει ρόλο ο καθένας μας τι ερμηνεία δίνει σ’αυτές τις έννοιες, όμως πάντα υπάρχει κοινός συντελεστής στην μετάφραση που κάνουν οι εμπλεκόμενοι της ιστορίας στο κεφάλι τους. Οπότε κατά βάθος μπορεί να υπάρχει αλληλοκατανόηση όταν ο εγωισμός σταματήσει για λίγο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Δεν ξέρω από ποιον αιώνα υπάρχει η φράση “τα καλά παιδιά πάντα την πατάνε” ή “ο καλός, καλό δεν είδε”. Ποιος είπε πως ένας καλοσυνάτος άνθρωπος δεν μπορεί να βάλει όρια εκεί που η ασέβεια ξεκινά να εμφανίζεται; Η αρχή όλων των κακών..
Έχει μεγάλη διαφορά το να κατανοείς την στάση του άλλου από το να το επιτρέπεις να συμβαίνει ξανά και ξανά. Όσο αγενής και να είναι κάποιος γενικά στην ζωή του, δεν σημαίνει πως επιβάλλεται εσύ να του ρίχνεις ελαφρυντικό όταν είναι αγενής και μαζί σου εφόσον εσύ διατηρείς μια ευγενή στάση απέναντί του.
Θύμα δεν είσαι ποτέ κανενός, μόνο του ίδιου σου του εαυτού. Όταν δεν βάζεις όρια, σημαίνει πώς δεν σέβεσαι αρκετά τον εαυτό σου ώστε να τοποθετήσεις και γι’αυτό ευθύνεται τόσο ο καταχραστής όσο και εσύ που το επέτρεψες. Ακούγεται σκληρό αλλά αυτό το μάθημα μας δίνει η ζωή και πολλές φορές φοβόμαστε να το αντιμετωπίσουμε.
Ξέρω πως η καλοσύνη στις μέρες μας είναι ένα όπλο που θέλει τεράστια δύναμη ψυχής. Δεν είναι εύκολο να βγαίνει καθαρή από τους βάλτους. Ίσως να είναι η πιο σκληρή εσωτερική μάχη που καλείσαι να κάνεις. Ναι, θέλει κότσια να συγχωράς, να φεύγεις από το “εγώ” και να δείχνεις αγάπη, κατανόηση σε έννοιες που σε πονάνε. Όμως πρώτα να σέβεσαι την καρδιά σου, είναι ένα μονάκριβο δώρο μέσα σου που πάντα θα κουβαλάς.
Δυστυχώς, κάποτε αυτοί που λένε πως μας αγαπάνε, είναι οι πρώτοι που γίνονται αγενείς και ασεβείς απέναντι στην καλοσύνη που λάτρεψαν. Πρόσεχε μην τους γίνει τρόπος ζωής γιατί δεν καταλαβαίνουν αν σε πονάνε και πόσο. Να κρατάς την ψυχή σου αγνή και να βάζεις όρια σε ό,τι την μολύνει. Είναι έγκλημα αυτήν την όμορφη καρδιά να μην την φροντίζεις, να θυμάσαι σε κάθε στιγμή πως, το τι αξίζεις, εσύ το ορίζεις και φαίνεται από το τι ανέχεσαι και πόσο..
