Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Και όμως , έπειτα από ένα μήνα ακατάπαυστης συνομιλίας και βίντεο κλήσεων, θα ήταν η πρώτη φορά μετά από πέντε μήνες που θα τον έβλεπα από κοντά, έπειτα από τη πρώτη χειραψία που ανταλλάξαμε κάπου τυχαία.
Δύσκολη η απόσταση, λοιπόν, αλλά όχι ακατόρθωτη. Εγώ από τη μέση του χάρτη και αυτός από τη νότια μεριά της Ελλάδας. Τριακόσια χιλιόμετρα μακριά. Ένα τσιγάρο δρόμος.
Το πρώτο επίσημο ραντεβού μας, έξω από τη πόρτα του σπιτιού μου, σα γνήσιος τζέντλεμαν από τα παλιά. Η πρώτη διαφορετική μας συνάντηση. Η πρώτη ουσιαστική μας επαφή, κοιτώντας ο ένας στα μάτια τον άλλο, διαφορετικά αυτή τη φορά, από απόσταση αναπνοής, χωρίς ίσως να πούμε τη παραμικρή κουβέντα, αφού τα είχαμε ήδη, όλα πει.
Η ώρα έντεκα, και ήμουν έτοιμη να κατέβω τα σκαλιά του διαμερίσματός μου και να τον συναντήσω. Η μέρα ηλιόλουστη και κάπως η ζέστη σα να χάιδευε το κορμί μου, και ήταν μόλις αρχές χειμώνα. Οι ήχοι από τα πουλιά που είχαν απομείνει ακόμα στο τόπο μου, αντηχούσαν στα αυτιά μου σα χαρμόσυνες τρελές καμπάνες και η όψη μου στο καθρέφτη, έμοιαζε σα να με έλουζε ένα άγιο φως από ψηλά.
Ήταν έρωτας με τη πρώτη ματιά ή μια μοίρα μας ένωσε ξανά; Κανείς δε ξέρει ή μάλλον δε θα μάθει ποτέ, αφού η ώρα περνούσε και εγώ δεν είχα καιρό για τέτοιες περίεργες σκέψεις.
Η απόσταση δύο ορόφων, ήταν σα να διέσχιζα ολόκληρο τον κορινθιακό κόλπο με τα πόδια, και ο κόμπος στο στομάχι, ήταν λες και είχα καταπιεί μια τόσο μεγάλη πέτρα, σαν αυτή που λένε ότι δένεις το λαιμό για να πνιγείς.
Όταν επιτέλους κατάφερα και άνοιξα τη πόρτα, είδα εκείνον να στέκεται δυο μέτρα απέναντί μου. Ο κόμπος μεμιάς εξαφανίστηκε και η καρδιά μου μπήκε ξανά στη θέση της. Η χαρά μου ξεχείλισε και το χαμόγελο μου άστραψε σα τον ήλιο.
Ήταν τόσο όμορφη η εικόνα του, τόσο γαλήνια και ήρεμη, που άνοιξε τα χέρια του και χώθηκα αμέσως στην αγκαλιά του. η αίσθηση μαγική, ονειρική, σα να έσμιξαν όλα τα σπασμένα μου κομμάτια μονομιάς, σα να φωτίστηκε ο σκοτεινός μου κόσμος με μια φρεσκάδα αισιοδοξίας και ανεμελιάς, που με συντροφεύει μέχρι σήμερα κάθε φορά που ανοίγω τα μάτια μου και βρίσκεται απέναντί μου.
