Γράφει η Ελένη Σάββα
Τις προάλλες, κοίταζα ένα δέντρο. Ήταν τόσο όμορφο. Πίσω του το χρώμα του ουρανού, έκανε το τοπίο μαγικό. Χαμογέλασα. Μια συνηθισμένη μέρα ήταν, τίποτα το σημαντικό! Πολλά είχαν πάει στραβά τις τελευταίες μέρες, μα ένα δέντρο κι ο ουρανός, μ’ έκαναν να χαμογελάσω. Ούτε το δέντρο ήταν τίποτα ιδιαίτερο. Ένα συνηθισμένο δέντρο, ένα συνηθισμένο βράδυ. Κι έμεινα να το κοιτάω. Και κατάλαβα πως η ζωή είναι όμορφη, αν ξέρουμε πού να κοιτάξουμε. Πάντα κάτι υπάρχει στον ορίζοντα! Πάντα υπάρχει κάτι που αξίζει, κάτι που μπορεί να μας χαρίσει μια στιγμή ευτυχίας.
Γι’ αυτό, να ψάχνεις. Να ψάχνεις πάντα αυτό το κάτι που θα σε κάνει να πιστέψεις στη ζωή. Να ψάχνεις στα απλά πράγματα, εκεί είναι η μαγεία. Στις αγκαλιές, στ’ αστέρια, στο φεγγάρι, στα λουλούδια, στις λέξεις. Να ερωτεύεσαι στιγμές! Μόνο έτσι θα βρίσκεις νόημα στη ζωή. Μεγάλες στιγμές δεν έχουμε πολλές στη ζωή μας. Δεν αξίζει να περιμένεις μόνο αυτές. Να αγκαλιάζεις τις μικρές στιγμές, να τις αγαπάς.
Είναι όμορφη η ζωή. Άσε λίγο το κινητό όταν βγεις έξω και κοίτα γύρω σου. Θα μείνεις έκπληκτος με το πόσο εύκολα θα βρεις κάτι όμορφο. Θα δεις κάτι που υπό άλλες συνθήκες, θα περνούσε απαρατήρητο. Κι όμως, εκεί κρύβεται η πιο μεγάλη ομορφιά: σ’ όλα αυτά που μοιάζουν ασήμαντα. Σ’ εκείνο το καλημέρα, σ’ εκείνη τη βιαστική αγκαλιά. Να χαμογελάς συχνά, για να ανασαίνει η ψυχή σου! Να χαμογελάς, γιατί δεν κοστίζει τίποτα. Αντιθέτως, σου προσφέρει πολλά.
Σιγά σιγά θα γίνεται όλο και πιο εύκολο. Θα βρίσκεις πολλά που θα σε κάνουν χαρούμενο. Και θα αναρωτιέσαι, γιατί δεν τα έβλεπα πριν όλα αυτά; Κι η καρδιά σου θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Κι όλο και περισσότερη αγάπη θα χωράει μέσα της. Μην την υποτιμάς τη ζωή! Είναι πανέμορφη. Αξίζει την προσοχή μας, κάθε μέρα, όλη μέρα.
