Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός
Το τελευταίο διάστημα θα μπορούσα να παρομοιάσω την ζωή σαν ένα πηγάδι.
Ο κάθε ένας από εμάς διαφορετικός, όπως ακριβώς και οι τρόποι μας για την καλύτερη ποιότητα του αύριο.
Κάποιοι ρίχνουν τον κουβά τους μέσα δίχως να ξέρουν αν έχει ή δεν έχει νερό και η αλήθεια είναι ότι δεν τους ενδιαφέρει το τι θα φέρουν στην επιφάνεια, ο λόγος ρίψης ανύπαρκτος για κείνους, ότι βρέξει ας κατεβάσει που λέγαν κι οι παλιοί.
Κάποιοι άλλοι θα κοιτάξουν μέσα και θα δούν το νερό, μα το σχοινί τους δεν επιτρέπει να πιάσουν λίγο νερό και προσπαθούν καθημερινά ασκόπως ξοδεύοντας σε άπιαστα όνειρα την ζωή και τις δυνάμεις τους.
Ένας που η υπομονή του τον έχει παρατήσει, πηδάει και δεν κάθεται να παλέψει ούτε με σχοινιά, ούτε με κουβάδες, απλά πηδάει μέσα και δροσίζεται μονομιάς.
Ναι, τώρα θα μου πείτε και μετα;
Εγώ πάντως δεν πιστεύω να τον ξαναδούμε ποτέ, το αποτέλεσμα δικό σας.
Επειδή όμως όλα στηρίζονται στην μοίρα και στην τύχη.
Εγώ ντύνομαι νόμισμα μηδενικής αξίας που έριξε ένας περαστικός και με οπλίζω με την θέληση της ευχής, την δύναμη του θέλω και θα πετύχω.
Βαπτίζομαι εκπληρωτής κι εύχομαι κάθε ευχή για καλό, κάθε ζωή για το καλύτερο.
Μην σταματήσεις να ελπίζεις, τουλάχιστον ένας άνθρωπος εύχεται τα καλύτερα για σένα.
Βρες τις σωστές επιλογές που σου αναλογούν και τον τρόπο που θα τις κατακτήσεις.
Καλές ρίψεις…
