Γράφει η NO*RL*IZ
Στέκομαι απέναντί σου. Σε κοιτάω. Γαλάζια, ήρεμη, ζωντανή.
Νιώθω την αύρα σου να χαϊδεύει το δέρμα μου και να γεμίζει την ύπαρξη μου.
Σε ρουφάω και γεμίζω από σένα.
Μένω χαμένη στο γαλάζιο σου και αφήνω να ταξιδέψουν πάνω σου σιγά σιγά όλες μου οι έγνοιες. Τις βλέπω να απομακρύνονται στο δρόμο του φεγγαριού που κολυμπούσα όταν ήμουν μικρή.
Περπατώ και γω μαζί τους και χάνομαι, αφήνω τη σκέψη μου να αδειάσει, να ηρεμήσει, να καταλαγιάσει.
Θέλω να νιώσω την δροσιά και τη φρεσκάδα σου μέχρι μέσα μου βαθιά. Να πλημμυρίζει το είναι μου.
Να νιώσω όλη αυτή την πίκρα να ταξιδεύει μακριά μου. Να χαθεί από μέσα μου όπως τα δάκρυά μου που ενώνονται μαζί σου και απλώνουν στα χείλη μου την αλμύρα.
Με νιώθεις, το ξέρω.
Μου μιλάς την ώρα που χαϊδεύεις τα πόδια μου, τη στιγμή που γίνεσαι ένα με τους ζεστούς κόκκους της άμμου.
Σε κοιτώ και θυμάμαι τα χαμόγελα που ταξίδεψαν πάνω σου, τις βραδιές εκείνες που αγάπησα και χάθηκαν, τα όνειρα που πέταξαν μαζί μου, τα λαμπερά φεγγάρια που με νανούρισαν στην ασημένια αγκαλιά τους, τα αστέρια που κύλησαν και χάθηκαν, τις κουβέντες που λάτρεψα και ζήλεψα.
Ζουν ακόμα μέσα μου
Σ’αγαπώ.
Δεν ζω μακριά σου.
Και είσαι πάντα εκεί, υπομονετική, πλανεύτρα, τεράστια να χωράς τη ζωή μου ολόκληρη. Μια ζωή που χάνεται σε ένα βλέμμα.
Δεν ζητάς τίποτα και μου δίνεις τα πάντα.
Είσαι η βαθιά ανάσα μου πριν βυθιστώ, πριν χαθώ στο κενό και απογειωθώ στην έκσταση που επιλέγω.
Είσαι η μουσική που νανουρίζει την ύπαρξή μου καθώς αφήνομαι νωχελικά στα χέρια σου και ονειρεύομαι. Ονειρεύομαι ένα αύριο υπέροχο όπως και συ.
Με το υγρό στοιχείο να ξεπλένει κάθε μαυρίλα, κάθε κακία, κάθε μιζέρια.
Ονειρεύομαι και εκείνον που ξέρω πως λατρεύει να βυθίζεται μέσα σου.
Να κυλάς τριγύρω μας και να μας κλείνεις μέσα σου.
Να δροσίζεις ψυχές, να ξεκουράζεις μάτια και να χαϊδεύεις αυτιά με τους ήχους σου.
Άφησε με να ενωθώ μαζί σου και να σε νιώσω παντού.
Άσε με να σε αισθανθώ και τύλιξέ με σα διάφανο δέρμα.
Ξεκούρασε με μια φορά ακόμα χωρίς να ζητάς σ’αντάλλαγμα την σιωπή ή την ανοχή μου.
Άσε με να σε κοιτάω και να χάνομαι σαν να’ναι αυτή η μοναδική φορά .
Ρούφηξε με μέσα σου και άσε με να γίνω θάλασσα, να γίνω εσύ.
Και εσύ, άσε να υπάρχουν στιγμές που σαν θα χάνεσαι μέσα της αυτό το καλοκαίρι, θα με σκέφτεσαι.
Χωρίς θυμό ελπίζω αυτή τη φορά.
Σε φιλώ.
