Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Ρίσκαρε, ακούς;
Ρίσκαρε να δοθείς ξανά και ξανά.
Να δοθείς στη ζωή.
Να δοθείς στην πεμπτουσία του έρωτα.
Δώσε στον εαυτό σου για ακόμη μια φορά την ευκαιρία να ολοκληρωθεί μέσα από τον έρωτα. Γιατί αυτό είναι ο έρωτας. Η γήινη ολοκλήρωση! Ακριβώς αυτό.
Δώσε στον εαυτό σου το νερό της ηδονής. Πότισέ τον με κείνη την ερωτική παράνοια που όμοιά της δε συναντάται πουθενά.
Άφησε τα κύτταρά σου να κυριευτούν από κείνο το αίσθημα της παράλυσης που νιώθει το κορμί σου όταν γίνεται ένα με το κορμί που λατρεύεις.
Πόθησε. Πόθησε καθ’ολοκληρίαν το αντικείμενο του έρωτά σου! Πόθησε εγωιστικά κάθε χιλιοστό του.
Άφησε το μυαλό στην άκρη και βάδιζε τυφλά εκεί που σε προστάζει η καρδιά σου. Εκεί που σε οδηγεί το αρχέγονο συναίσθημα τούτης της εγγενής παρόρμησης.
Βίωσε. Βίωσε σ’όλο της το μεγαλείο την ωμή δύναμη που κινεί κάθε νοήμον ον επάνω στον πλανήτη. Βίωσε τη σφοδρότητα, τη μαγεία, τη μεταμόρφωση.
Ξεφορτώσου όλα εκείνα τα “λουστραρισμένα” όνειρα και τις υποσχέσεις αιώνιας αγάπης κι αφοσίωσης.
Ξεφορτώσου όλες εκείνες τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος.
Αγκάλιασε τον έρωτα για να σε αγκαλιάσει κι εκείνος με τη σειρά του.
Νιώσε χαρά. Νιώσε ευγνωμοσύνη για το μεγαλείο στο οποίο επιλέχθηκες να πρωταγωνιστήσεις. Νιώσε τη δύναμη που έχει η καρδιά σου, την ορμή της.
Είναι η δική σου στιγμή τώρα.
Η δική σου ώρα.
Η δική σου ζωή!
Πρόκειται για τη ζωή σου, τι θα κάνεις λοιπόν;
Θα μεμψιμοιρείς για τις αποτυχίες ή θ’ανοίξεις πανιά για το απέραντο γαλάζιο που σου κλείνει θελκτικά το μάτι;
Ακόμη κι αν αποτύχεις.. Ακόμη κι αν όλα εκείνα τα ολοκληρωτικά συναισθήματα που πάνε πακέτο με τον έρωτα, γυρίσουν λειψά πίσω.. Θά‘χεις να υπερηφανεύεσαι πως εσύ τουλάχιστον αφέθηκες γι’άλλη μια φορά στην ατόφια ηδονή του υπέρτατου τούτου συναισθήματος. Θά‘χεις να υπερηφανεύεσαι πως παρ’όλον τον θυμό, παρ’όλον τον πόνο δε δίστασες, μήτε φοβήθηκες. Αγκάλιασες δίχως περιορισμούς, δίχως όρια τούτη την ισχύ.
Ρίσκαρε λοιπόν! Ρίσκαρε με οποιοδήποτε κόστος.
