Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Ο έρωτας γεννιέται στο μυαλό. Μη γελιέσαι. Δεν είναι συναίσθημα που δημιουργείται από οτιδήποτε επιφανειακό. Ένα ωραίο σώμα ή ένα ωραίο πρόσωπο δεν δημιουργούν τον έρωτα. Θα νιώσεις ενθουσιασμό, έλξη, καύλα και ό,τι άλλο θες να το βαφτίσεις.
Ο έρωτας είναι κάτι άλλο, κανένα χρώμα ματιών και κανένα καλογυμνασμένο σώμα δεν μπορεί να σου προκαλέσει το απερίγραπτο ρίγος που διαπερνά το είναι σου, όταν δύο μυαλά συγχρονιστούν.
Ζούμε βέβαια στην εποχή της εικόνας και του φαίνεσθαι. Σίγουρα θα εντυπωσιαστείς από ένα στυλ, ένα ωραίο χαμόγελο, από πανέμορφα μάτια. Θα σου τραβήξουν τη προσοχή, για πόσο όμως; Αν δεν ακολουθήσει το μυαλό, τίποτα από αυτά δεν έχουν σημασία.
Όταν το μυαλό πει ναι, θα πει ναι σε αυτό το βλέμμα που σε τραντάζει, θα πει ναι στη μυρωδιά που σου γίνεται εθιστική, θα πει ναι σε αυτόν που συγχρονίστηκαν τα μυαλά σας.
Ξέρετε που είναι το μαγικό; Ότι και τα δύο αυτά μυαλά συγχρονίστηκαν στα θέλω τους και αυτό είναι ότι πιο ερωτεύσιμο μπορεί να τύχει σε ένα σώμα που ποθεί και ένα μυαλό που ακολουθεί.
Συγχρονίζεται το μυαλό, το κορμί, το φιλί σας. Χορεύετε στον ίδιο ρυθμό, τα σώματα σας είναι πλήρως εναρμονισμένα με το μυαλό σας. Η απόλυτη χημεία όπου οι εκρήξεις είναι καθημερινές και έντονες.
Ο έρωτας δεν αρκείται στο περιτύλιγμα, ψάχνει συνεχώς τις πιο κρυφές σου ιστορίες, αυτές που φοβάσαι να πεις ακόμη και στον ίδιο σου τον εαυτό. Το περιτύλιγμα θα ξεθωριάσει, η ουσία σου όχι. Θέλετε να γίνεται ο ένας η ιστορία του άλλου.
Η αρχή του βιβλίου σας έχει άλλους πρωταγωνιστές, που στη τελικά δεν ήταν παρά κομπάρσοι. Τώρα γράφεται με καινούριο μελάνι η ιστορία. Μια ιστορία όπου τα θέλω είναι αμοιβαία, όπου το περιεχόμενο εκτιμάται και αγαπιέται παράφορα, όπου το περιτύλιγμα είναι απλώς ένα προσωρινό ρούχο.
Μας εύχομαι όλους να ζήσουμε κάποτε αυτό το μαζί, το σπάνιο, όπου τα θέλω μας θα είναι πλήρως ευθυγραμμισμένα.
