Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Ο πόνος είναι μέρος της ζωής μας. Μας επισκέπτεται με διαφορετική αιτιολογία κάθε φορά και με διαφορετική ένταση. Μας υπενθυμίζει πως “έτσι είναι η ζωή”.
Καλούμαστε να διαχειριστούμε καταστάσεις που μας πονάνε και ας μη μας έχει διδάξει κάποιος τον τρόπο.
Καθένας παλεύει μόνος του με τα ψυχικά του εφόδια και τα δικά του όπλα. Προσπαθεί να μαλακώσει τον πόνο, να τον εξαφανίσει ή και να μάθει να ζει μ’ αυτόν.
Βέβαια θα μου πεις πως κάποια μαθήματα τα παίρνουμε καλύτερα μέσα από τον πόνο. Μερικές φορές θα πρέπει να αποτύχουμε για να μάθουμε, να χάσουμε για να κερδίσουμε και να πληγωθούμε για να ωριμάσουμε.
Το σίγουρο είναι όμως ότι η τελική διαχείριση του πόνου είναι δική μας υπόθεση και πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε. Να μην τον αφήνουμε να καθορίζει τη ζωή μας.
Ο κάθε πόνος μπορεί να είναι δυνατός όχι όμως και ανίκητος.
Βγάλε τον από μέσα σου και δώσε του μορφή. Κάνε τον τραγούδι, ταξίδεψέ τον, διώξτον.
Όταν πονάς, να μιλάς! Ακούς;
Να ζητάς βοήθεια αν και την τελική λύση θα τη βρεις μόνος σου. Θα τη βρεις τη δύναμη. Θα δεις. Η ζωή κοιτάει μπροστά!
