Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Μια ζωή περίμενα αυτόν τον έναν, το άλλο μου μισό. Τον άντρα που ο λόγος του θα έχει μπέσα και οι πράξεις του τιμή. Όχι τον ιδανικό, τον τέλειο αλλά τον αυθεντικό, τον αληθινό.
Πέρασαν τόσοι και τόσοι από τη ζωή μου και ύστερα φάνηκες εσύ. Ξεχωριστός, διαφορετικός. Δεν ήσουν σαν τους τόσους και τόσους. Ξεχώρισες στην καρδιά μου. Φαινόσουν σα να είσαι αυτό που ζητούσα.
Δε ξέρω για πόσο ήρθες να καθίσεις. Δεν ξέρω αν ήρθες για να μείνεις. Αυτό που ξέρω είναι ότι εγώ δεν είμαι για ενδιάμεσες καταστάσεις. Είμαι του όλα ή τίποτα και όταν θέλω έναν άνθρωπο δίνομαι ολοκληρωτικά. Τα παίζω όλα για όλα. Γιατί έχω μάθει να το ζω ως το τέρμα κι όπου με βγάλει.
Αν λοιπόν είσαι κι εσύ από το ίδιο τσουβάλι βγαλμένος, αν είσαι η αγάπη που περίμενα να ρθει να με παίρνεις αγκαλιά τις στιγμές που με κυριεύουν οι ανασφάλειες, όταν σου λέω ότι μου λείπεις έλα κοντά σου όσο πιο γρήγορα μπορείς πριν καν στο ζητήσω, όταν είμαι στενοχωρημένη δώσε μου ένα φιλί και πες μου ότι μ’ αγαπάς για να ανακουφιστεί η ψυχή μου. Μη δειλιάζεις να εκδηλώνεις τις επιθυμίες σου και τα θέλω σου, να εκφράζεις τις απόκρυφές σου σκέψεις και να μην κρύβεσαι πίσω από μισοσκότεινες αλήθειες.
Αν θέλεις να τα ζήσεις λοιπόν όλα για όλα μαζί μου πάρε με από το χέρι και πάμε. Θα τα καταφέρουμε να παραμείνουμε μαζί, θα το δεις κι ας είναι δύσκολο.
Γιατί έτσι είναι όταν θέλεις κάποιον, κάνεις τα πάντα για να μη τον χάσεις για το τίποτα.
