Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου
Όταν θα έρθεις να με βρεις…
Θέλω να μου χαμογελάς μ’αυτόν τον σπάνιο τρόπο, που το κάνεις να μοιάζει με παιδική γκριμάτσα.
Θέλω να κρατάς ένα λουλούδι απ’αυτά που μου στέλνεις κάθε μέρα και να το μυρίσουμε μαζί!
Θέλω να με κοιτάξεις με αυτά τα υπέροχα μάτια και να μ’αφήσεις να χαθώ. Να ταξιδέψω στο γαλάζιο χρώμα τους, που μου θυμίζει τη θάλασσα που τόσο αγαπώ. Να με αφήσεις να πάρω όλη τη θλίψη που βλέπω μέσα τους και να τη μετατρέψω σε χαρά!
Όταν θα έρθεις να με βρεις…
Θελω το άγγιγμά σου να είναι τρυφερό, μα και φωτιά συνάμα.
Θέλω τα χέρια μας σφιχτά πλεγμένα και αχώριστα.Θέλω την αγκαλιά σου να γίνει το λιμάνι μου και κάθε φορά που οι φουρτούνες θα ανταριάζουν την ψυχή μου, ν’αράζω εκεί, να ηρεμώ.
Θέλω το κορμί σου να γίνει η φυλακή που δεν θα σκεφτώ ποτέ να δραπετεύσω. Θέλω τα χείλη σου να γίνουν η ανάσα μου και κάθε φορά που θα με φιλάς, εγώ να παίρνω λίγη ζωή ακόμα!
Κι όταν θα έρθεις να με βρεις…
Δεν θέλω να μου πεις τίποτα απ’ότι σε βασάνιζε μέχρι τώρα. Δε θέλω να ξέρω ποια σε πόνεσε ή σε έκανε να κλάψεις. Δε θέλω να μου πεις ότι είσαι διαφορετικός από τους άλλους. Δε με νοιάζει τίποτα από το παρελθόν σου, δεν θέλω να ξέρω πόσες μαχαιριές μετράει η ψυχή σου ή πόσες φορές έκλαψε η καρδιά σου.
Όταν θα έρθεις να με βρεις…
Δεν Θέλω ν’ακούσω καμία υπόσχεση απ’αυτές που άκουσα και χάθηκαν. Δε θέλω να μου πεις ότι θα είσαι εδω για πάντα. Δεν θέλω να ξέρω τι σχέδια έχεις για μας, ούτε τα όνειρά σου για το μέλλον.
Θέλω μόνο να με πιάσεις απ’το χέρι και να πάμε εκείνη τη βόλτα που λέγαμε στη θάλασσα. Να περπατήσουμε στην παραλία και κάθε κύμα που θα γλείφει την ακτή, να παίρνει και μια πληγή μας. Να καθίσουμε στην αμμουδιά και να με πάρεις μια αγκαλιά απ’αυτές τις δυνατές, που σου κοβουν την ανάσα! Κι έτσι αγκαλιά, να κοιτάζουμε το απέραντο γαλάζιο και να ταξιδέψουμε σε μέρη παραδεισένια. Κι έτσι αγκαλιά, να σβήσουμε κάθε μνήμη από το παρελθόν και να μείνουμε στο τώρα!
Κι όταν θα έρθεις να με βρεις…
Δεν θέλω να πούμε τίποτα! Δε θέλω να ξέρω για τα χιλιόμετρα που μας χωρίζουν. Θέλω μόνο να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά και να μου πεις ότι είμαι το κοριτσάκι σου. Θέλω να μου σκουπίσεις εκείνο το δάκρυ χαράς και να μου πεις ότι άξιζε όλη αυτή η αναμονή. Θέλω να σε αγγίξω και να νιώσω ότι νιώθεις. Θέλω να με κοιτάξεις και να ξέρεις ότι αισθάνομαι! Μα κι όταν Θα πρέπει να σε αποχωριστώ, πάλι μην πούμε τίποτα. Κοίταξέ με κι εγώ θα καταλάβω αν θα ξανάρθεις!
Μα όταν έρθεις να με βρεις…
Πες μου μόνο γιατί με φωνάζεις μάγισσα!
Κι εγώ τότε θα σου πω, γιατί σε λέω ιππότη!
