Γράφει η Ντέμη Κάργατζη
Και τι ωραία που περνούσαμε όλο το χρόνο! Στην ησυχία μας, στο πρόγραμμα μας. Ο καθένας τη ζωούλα του χωρίς πολλές πολλές αναστατώσεις. Τώρα ξαφνικά Χριστούγεννα! Μαζί τους όμως και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Τώρα έφτασε η στιγμή που το σόι που είχες στο εξωτερικό ή σε κάποια άλλη πόλη της Ελλάδας, επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για γιορτές. Θειάδες, αδέρφια, ξαδέρφια που έρχονται με τα χέρια φορτωμένα δώρα μεν, με ένα κάρο υποχρεώσεις δε. Γιατί όταν θα έρθουν εσύ είσαι υποχρεωμένος να τους δεις, να τους συναναστραφείς και να τους κάνεις το τραπέζι. Τι κι αν καθόλου δεν χωνεύεις τη θεία σου, τι κι αν ουδεμία σχέση έχεις με τον μικρό σου τον ξάδερφο; Πρέπει να είσαι χαμογελαστός και εγκάρδιος, να δείχνεις ότι χαίρεσαι πολύ που τους βλέπεις, όπως ακριβώς ορίζουν αυτές οι άγιες μέρες.
Από την άλλη βέβαια, μαζί με τα ανεπιθύμητα μέλη του σογιού, καταφθάνουν και κάποιοι φίλοι, οι οποίοι λείπουν για σπουδές, δουλειά ή είναι ερωτικοί μετανάστες. Η χαρά σου γι’ αυτούς είναι απερίγραπτη, γιατί μαζί τους έχεις περάσει υπέροχες κι αξέχαστες στιγμές. Όταν θα τους ξανασυναντήσεις θα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Κι ερωτώ: Δεν θα βγεις με τον κολλητό του να θυμηθείτε τα παλιά; Και ξαναρωτώ: Δεν θα πιείτε και τα νερά του πλυντηρίου με την παλιοπαρέα ένεκα των γιορτών; Και απαντώ: αυτές οι επιστροφές είναι σκέτες καταστροφές προπάντων για το συκώτι σου. Οπλίσου με υπομονή και μην βγαίνεις με άδειο στομάχι, γιατί οι μέρες που ακολουθούν είναι δύσκολες.
Κλείνοντας, ίσως να υπάρξουν και κάποιες επιστροφές που θα σε πληγώσουν πολύ. Το σόι θα το υποστείς, το συκώτι σου κούτσα στραβά θα τη βγάλει, την επιστροφή του πρώην όμως με ποιο ουράνιο και τόξο θα την αντέξεις; Γιατί μ’ αυτόν τον πρώην σας χώρισε η απόσταση. Γιατί τώρα που είναι Χριστούγεννα τις χαρούμενες στιγμές σας τις νοσταλγείς ένα παραπάνω. Γιατί μέρες και μήνες έχεις περάσει κρεμασμένος απ’ το τηλέφωνο κι από την οθόνη του υπολογιστή. Είναι εύκολο να τον ξεπεράσεις τον χωρισμό, όταν δεν βλέπεις τον ακατανόμαστο συνέχεια μπροστά σου αλλά στην ουσία δεν τον ξεπερνάει ποτέ. Απλά κάνεις μια παύση μέχρι να επιστρέψει κι όταν επιστρέψει τα ξαναζείς όλα από την αρχή. Τότε όλα είναι πιθανά. Καταστροφή! Συνάντηση με κάποιους κοινούς φίλους ή ακόμα μια τυχαία συνάντηση, είναι ικανά να σε λυγίσουν. Και φυσικά υπάρχει το ενδεχόμενο κάποιος απ’ τους δύο να σκεφθεί πως άνθρωποι είμαστε και να θελήσει να ευχηθεί χρόνια πολλά, καλή χρονιά και τα συναφή. Κι αν δεν υπάρξει απάντηση; Κι αν υπάρξει; Κι αν εκτός απ’ την απάντηση υπάρξει και κατ’ ιδίαν συνάντηση; Γι’ αυτές τις καταστροφές μιλάω που σε τσακίζουν από μέσα προς τα έξω και σε πονούν τόσο όσο δεν περίμενες.
Δύσκολες οι γιορτές, παράξενη εποχή τα Χριστούγεννα. Ας ευχηθούμε λοιπόν να πάνε όλα όσο καλύτερα γίνεται. Ας ευχηθούμε οι εκπλήξεις του νέου χρόνου να είναι τουλάχιστον ευχάριστες.
