Φιλία. Στο άκουσμα αυτής της λέξης, έρχονται χιλιάδες άλλες στο μυαλό μου: προστασία, εχεμύθεια, φροντίδα, κατανόηση, ευτυχία κι η λίστα συνεχίζεται. Μα πάνω απ’όλα η αγάπη.
Φίλος, λένε, είναι αυτός που έρχεται όταν όλος ο άλλος κόσμος φεύγει. Η αλήθεια είναι, πως είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις ποιος στ’αλήθεια μπορεί να σταθεί δίπλα σου. Φίλος, είναι αυτός που θα δει τα δάκρυα σου και θα θελήσει να τα μετατρέψει σε χαμόγελο. Θα γυρίσει τον κόσμο ανάποδα, για να σε δει να γελάς.
Στην ευτυχία σου, αυτός θα σταθεί δίπλα σου και θα χαμογελάσει. Αυτός θα νιώσει περήφανος για σένα. Δεν λένε τυχαία πως οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγουμε για τον εαυτό μας. Οι φίλοι μας, είναι τα άτομα που εμείς πιστεύουμε πως θα μείνουν δίπλα μας, οτι κι αν έρθει, όπως κι αν έρθει. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι φεύγουν. Σημασία έχουν αυτοί που μένουν. Αυτοί που όντως, αξίζουν να λέγονται φίλοι. “Φιλώ”, θα πει αγαπώ. Κι η αγάπη, είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό σε τέτοιες σχέσεις. Θα έλεγα, ότι χωρίς την φιλία είναι δύσκολο να ζήσεις. Πάντα θα χρειάζεται ένας ώμος, μια αγκαλιά και μια ζεστή κουβέντα. Όλα αυτά θα τα κάνει κι η οικογένεια, αλλά είναι όντως υπέροχο να ξέρεις οτι κάποιος σε διάλεξε, κάποιον διάλεξες και ταιριάξατε τόσο πολύ μαζί.
Εγώ, έχω βρει κάτι τέτοια φιλαράκια. Κι αυτό το κείμενο είναι για εκείνους. Εκείνους που μου επιδιορθώνουν τα φτερά, που μου δείχνουν την άνοιξη, που μου αγγίζουν την καρδιά, που μου δείχνουν την ζωή με άλλα μάτια,που ζουν την κάθε αληθινή στιγμή παρέα με εμένα. Σας αγαπώ.
