Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Και ποιος σας είπε, ότι είναι όλοι οι έρωτες τυχεροί κι ευλογημένοι;
Eίναι κι εκείνοι οι έρωτες, που λέτε, που προς μεγάλη απογοήτευση των φονιάδων τους, κρατάνε άμυνα κι αντέχουν οι αθεόφοβοι κι ας μην ξέρουνε για πόσο θα αντέξουν τελικά.
Είναι και κάτι έρωτες, σκέτα παλικάρια, που όλα γύρω τους φωνάζουν, “βλέπω τον θάνατο σου”, μα αυτοί παίρνουν άνασσες από εκεί που δεν υπάρχουν, για να κερδίσουν έστω ένα λεπτό ζωής, ελπίζοντας στο θαύμα και στην βοήθεια των θεών.
Είναι κι εκείνοι σας λέω οι έρωτες, που γεννήθηκαν μέσα από στάχτες, άνθρακες κι αποκαΐδια, που ένα αεράκι τους αναζωπύρωσε και μπόρεσαν να γίνουν από το τίποτα φλογίτσες.
Οι έρωτες οι καταδικασμένοι απ’ τις συνθήκες.
Οι έρωτες οι σταυρωμένοι από την ωμή την λογική.
Οι έρωτες οι χίλιο – μαστιγωμένοι, που Γολγοθάδες ανεβαίνουν από πρέπει δολοφονικά, που κουβαλάνε ένα σταυρό μα συνεχίζουν σαν Χριστοί.
Οι έρωτες που ακούν τραγούδια λαϊκά, με στιχάκια όλο παράπονο, μακάρι και γαμώτο.
Οι έρωτες που με ένα “αχ” πλαγιάζουν κάθε βράδυ, δίπλα από το παγωμένο τους από την στέρηση κορμί.
Είναι και κάτι έρωτες που υπάρχουν εκεί έξω, όχι γιατί τους στρώθηκε το κόκκινο χαλί, αλλά γιατί πιστεύουν στο μαζί, με όποιο κόστος.
Οι έρωτες που δεν τους νοιάζει αν θα ηττηθούν ή αν θα νικήσουν, τους νοιάζει μόνο να πολεμάνε, οι τρελοί!
Που πάνε μέρα με την μέρα, ώρα την με την ώρα και λεπτό με το λεπτό.
Που δεν ψάξανε ποτέ τους το άλλο τους μισό, γιατί πάντα αναζητούσαν το άλλο τους ολόκληρο, μα αυτό το άλλο τους ολόκληρο τους καταδικάζει να είναι δυο άνθρωποι μισοί και δυο βαλίτσες.
Που αποτελούνται από δυο ανδρειωμένους, που δεν τους νοιάζει αν θα καταλήξουνε στο τέλος δυο νεκροί.
Μιλώ για εκείνους τους έρωτες, τους “βλέπω τον θάνατο σου”, που αγαπούνε από απόσταση, που λαχταρούνε από χιλιόμετρα, που τους χωρίζουνε μίλια, θάλασσες κι άγρια πελάγη, μα τους ενώνει μια φωτιά κι ένας πόθος κι αυτό τους είναι αρκετό!
Μην τους λυπάστε, γιατί δεν τους αξίζει η λύπηση κι ο οίκτος σας.
Μονάχα προσευχηθείτε για αυτούς, μονάχα προσευχές, μια υπόκλιση και o θαυμασμός τους πρέπει!
