Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος
Θυμάσαι τι σου είχα πει όταν μου ζήτησες να γυρίσουμε πίσω;
Όχι ε;
Θα σου θυμίσω εγώ τότε..
“Δεν ειναι σωστό αυτό που κάνουμε”, σου είχα πει με βουρκωμένα μάτια.
“Δεν θα μας βγει σε καλό, οπότε σε παρακαλώ ξανασκέψου το. Δεν ήθελα να γυρίσω πίσω” σου το είπα!
“Νιώθω εγκλωβισμένος εκεί μην πάμε σε παρακαλώ ξανασκέψου το”
Εσυ όμως επέμενες..
Θυμάσαι που έκλαιγα ακόμα και έναν χρόνο αργότερα;
Τώρα θυμήθηκες ε;
Ήσουν ανένδοτη. Eίχες πάρει την απόφαση σου. Μια απόφαση εντελώς μόνη σου εγώ απλά σε ακολούθησα!
Βλέπεις μόλις είχαμε ξεκινήσει την κοινή μας συμβίωση..
Ήξερες καλά φαίνεται πως σε αγαπούσα πολύ, και πως δύσκολα θα έκανα πίσω..
Αναρωτήθηκα αρκετές φορές γιατί μου το έκανες αυτό, όμως ακόμα και σήμερα δεν μπόρεσα να καταλάβω.
Τώρα;
Τώρα όμως μου λες πως φταίω μόνο εγώ.
Μα γιατί φταίω μόνο εγώ;
Δεν ειναι αλήθεια, ότι σου είχα πει πως δεν θα μας βγει σε καλό;
Όχι λοιπόν αγάπη μου δεν φταίω μόνο εγώ.
Απλά, φταίω και εγώ.
