Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Μια εικόνα ισούται λένε με χίλιες λέξεις, ίσως και περισσότερες, θα πω εγώ.
Ζούμε άλλωστε στην εποχή του φαίνεσθαι και της εικόνας που κυριαρχεί και μετριέται σε like, share και comment.
Όλα περιστρέφονται γύρω από την ομορφιά.
Οι διαφημίσεις, οι ειδήσεις, οι εφημερίδες, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , τα περιοδικά , τα σχολεία , οι δουλειές μας, ακόμα και οι φιλικές και κοινωνικές μας συναναστροφές, ορίζονται με κριτήριο την ομορφιά.
Όσο πιο μοδάτος και ωραίος είσαι,τόσο πιο δημοφιλής.
Είναι κακό θα μου πεις να αποζητάς και να θαυμάζεις το ωραίο ;
Κάθε άλλο. Είναι φυσιολογικό και επόμενο.
Φτάνει όμως αυτό;
Έχουμε επενδύσει τόσο στην εμφάνιση μας, ξοδεύοντας χρόνο και χρήμα, και καθόλου στον χαρακτήρα μας. Ξεχάσαμε ότι πάνω από όλα έχουμε ψυχή.
Λησμονήσαμε να δώσουμε χώρο στο να ομορφαίνουμε μέσα μας.
Αντί για αυτό, μανιωδώς πασχίζουμε να τελειοποιήσουμε το περιτύλιγμα μας.
Αντί για αυτό, μανιωδώς πασχίζουμε να τελειοποιήσουμε το περιτύλιγμα μας.
Έχουμε γίνει όλοι πιστά αντίγραφα όσων μας προβάλλουν.
Ναι, δεν λέω, ωραίες μορφές αλλά είναι κόπιες και πλέον κυκλοφορούν γύρω μας παντού.
Αν όμως πλησιάσεις λίγο πιο προσεκτικά, δεν υπάρχει κάτι περισσότερο να θαυμάσεις, να δεις και κυρίως να ακούσεις.
Πόσες φόρες δεν απογοητεύτηκες από ανθρώπους με ζηλευτή ομορφιά και μαύρη ψυχή;
Πόσες ακόμη φορές δεν εξαπατήθηκες από ένα όμορφο πρόσωπο;
Πόσες όμως δεν απέρριψες κάποιον επειδή απλά δεν ήταν το πρότυπο ομορφιάς που είχες στο μυαλό σου;
Κάπως έτσι καταλήξαμε να ανταγωνιζόμαστε την ίδια μας την εικόνα.
Κατακτήσαμε τα πάντα με το μυαλό μας και καταντήσαμε δέσμιοι του καθρέφτη μας.
Οι εικόνες όμως ακολουθούνται και από σκιές.
Οι όμορφες ψυχές όμως ακολουθούνται πάντα από φως και μόνο.
Λάμπουν και φωτίζουν, φτάνει να μην σε έχουν τυφλώσει οι προβολείς της ματαιοδοξίας .
Οι όμορφες ψυχές είναι σπάνιες και ποτέ δεν ξεθωριάζουν.
Μια τέτοια κυνήγησε στη ζωή σου.
Μια τέτοια ψυχή όμως γίνε και εσύ για να σε κυνηγήσουν.
