Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Όλοι κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα κάνουμε λάθη, θα πληγώσουμε ανθρώπους, θα πληγωθούμε, θα συγχωρήσουμε, θα ζητήσουμε συγνώμη. Την πιο ειλικρινή όμως συγνώμη, τη χρωστάμε στον ίδιο μας τον εαυτό.
Για όλες εκείνες τις φορές που ακολουθήσαμε το λάθος δρόμο, ο οποίος ήταν αντίθετος με τις αξίες που μεγαλώσαμε. Είχαμε επίγνωση του λάθους που ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε, το πράξαμε όμως, αγνοώντας τις σειρήνες της λογικής μας που ούρλιαζαν απεγνωσμένα.
Και το ένα λάθος, ακολούθησε το άλλο… κι άλλο…. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αυτοτιμωρούμαστε ξανά και ξανά , τραυματίζοντας την ψυχή μας. Τα ψυχικά τραύματα δύσκολα περνούν.
Μένουν χαραγμένα μέσα μας και βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα να μας θυμίσουν τα τραγικά μας λάθη. Λάθη που μας κρατούν στάσιμους στο παρελθόν, μην έχοντας έτσι το κουράγιο να προχωρήσουμε μπροστά και να κάνουμε μια νέα αρχή.
Για όλες τις φορές που αρνηθήκαμε να χαλάσουμε χατίρι στους άλλους ,καταπιέζοντας τα δικά μας “θέλω”. Για όλα τα “δε μπορώ” που αντικαταστήσαμε με “ναι” και για όλα τα “όχι” που φοβηθήκαμε να ξεστομίσουμε μην τυχόν και χάσουμε τον άνθρωπο για τον οποίο προοριζόταν.
Για όλες τις φορές που δώσαμε κομμάτι της ίδιας μας της ψυχής , χωρίς να λάβουμε την αντίστοιχη ανταπόκριση και αναγνώριση των πράξεων μας με τη μορφή της εκτίμησης.
Για όλες τις φορές που μειώσαμε τον εαυτό μας μπροστά στους άλλους ή που επιτρέψαμε σε άλλους να μας μειώσουν.
Για όλες τις φορές που αγνοήσαμε το ένστικτό μας και επιλέγαμε να γίνουμε θύματα εις γνώσιν μας , αφήνοντας να μας εκμεταλλευτούν στο έπακρο.
Άραγε μπορούμε να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για όλα τα σφάλματα που προαναφέρθηκαν; Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται για μερικούς απο εμάς είναι ο μόνος τρόπος για προχωρήσουμε μπροστά.
Πρέπει να κρατήσουμε τα θετικά απο όλες τις δυσάρεστες καταστάσεις που περάσαμε όπως η πείρα και η σοφία που αποκτήσαμε καθώς και η θωράκιση της ψυχής μας, την οποία τίποτα πλέον δε θα μπορέσει να τη διαπεράσει.
Πρέπει να κρατήσουμε τα θετικά απο όλες τις δυσάρεστες καταστάσεις που περάσαμε όπως η πείρα και η σοφία που αποκτήσαμε καθώς και η θωράκιση της ψυχής μας, την οποία τίποτα πλέον δε θα μπορέσει να τη διαπεράσει.
