Γράφει η Φανή Θεοδώρου
Δεν είναι τα χρόνια που μένουν χαραγμένα στη μνήμη σου. Ούτε οι μήνες που έφυγαν ή οι μέρες που προσπέρασες βιαστικά. Είναι οι στιγμές που έζησες. Αυτές που σου έκοψαν την ανάσα, που σε έκαναν να γελάσεις μέχρι δακρύων, που σε πήγαν σε μέρη και συναισθήματα που δεν ήξερες ότι υπήρχαν.
Η ζωή δεν μετριέται με ημερολόγια, αλλά με έρωτες που σε αναστάτωσαν. Με εκείνους τους έρωτες που σε έκαναν να ξεχάσεις τι σημαίνει «λογική». Που ξενύχτησες κοιτάζοντας τον άλλο και ένιωσες πως ο χρόνος σταμάτησε. Ο έρωτας είναι το μέτρο της ζωής, γιατί εκεί βρίσκεις τη φωτιά που σου θυμίζει πως είσαι ζωντανή.
Και μετά είναι οι φίλοι. Οι άνθρωποι που σε σήκωσαν όταν δεν μπορούσες να σταθείς μόνη σου. Αυτοί που ήπιατε μαζί ένα ποτήρι κρασί και λύσατε όλα τα προβλήματα του κόσμου σε μια κουβέντα που κράτησε ως το ξημέρωμα. Οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγεις, η σταθερά που σε κρατάει όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν.
Και, φυσικά, τα ταξίδια. Όχι μόνο αυτά που κάνεις σε μέρη μακρινά, αλλά και τα εσωτερικά ταξίδια. Εκείνα που σε μεταμορφώνουν, που σου δείχνουν ότι υπάρχει περισσότερος κόσμος από αυτόν που ήξερες. Κάθε ταξίδι, κάθε περιπέτεια, είναι μια ιστορία που θα κουβαλάς πάντα μαζί σου.
Μην αφήνεις τη ζωή να περνάει μετρώντας χρόνια και μήνες. Ζήσε με έρωτα, με φίλους, με εμπειρίες που γεμίζουν την καρδιά σου. Οι αριθμοί είναι απλά αριθμοί. Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσες φορές ένιωσες αληθινά ζωντανή.
Γιατί, στο τέλος, δεν θα θυμάσαι πόσα χρόνια έζησες. Θα θυμάσαι πόσους έρωτες τόλμησες, πόσους φίλους κράτησες, πόσα ταξίδια έκανες και πόσο γεμάτη ήταν η ψυχή σου. Αυτό είναι το μέτρο της ζωής. Και, πίστεψέ με, αξίζει να τη μετράς έτσι.
