Γράφει η Αστέρω
Υπάρχουν περισσότερες από μία απόψεις εκεί έξω για το ποιοι είμαστε. Ο κάθε ένας άνθρωπος με τον οποίο θα συναναστραφούμε –καλώς ή κακώς- θα σχηματίσει μια γνώμη για εμάς. Και μέχρι εδώ καλά, έτσι είναι η ζωή, και προχωράμε και ασχολούμαστε με όσες μας νοιάζουν οι άνθρωποι που τις έχουν κι όχι οι γνώμες αυτές καθ’ αυτές.
Το πρόβλημα ξεκινάει όταν έχουμε ανάγκη από επιβεβαίωση του ποιοι είμαστε και μάλιστα πρέπει να είμαστε και κάποιοι σημαντικοί γιατί ασήμαντοι δεν έχουμε αξία. Αν είμαστε Άλφα θηλυκά, Βήτα Αρσενικά, Βασιλιάδες, Βασίλισσες ή αυλικοί.
Όταν δεν πιστεύεις εσύ σε αυτό που είσαι και πρέπει να στο πουν οι άλλοι για να έχει αξία, έχει αξία στ’ αλήθεια; Δηλαδή εγώ μπορεί να πιστεύω πως είμαι η Μέριλυν Μονρόε –και μπορεί και να της μοιάζω, δεν έχει σημασία αυτό – αλλά αν δεν μου το αναγνωρίσουν οι άλλοι έχω αμφιβολίες για το ποια είμαι.
Τους αγώνες σου, την αξία σου, την ομορφιά σου ή τη δεξιότητά σου στο οτιδήποτε, μην της κρεμάς κουδούνια. Αν είσαι κάποιος άνθρωπος που αξίζει θα φανεί στην πορεία της ζωής σου, στο ποιοι είναι δίπλα σου με τα καλά σου και τα στραβά σου, ποιοι σε ανέχονται στα δύσκολά σου και ποιοι γίνονται γελοίοι μαζί σου με γέλια μέχρι δακρύων.
Οι μόνες απόψεις που πρέπει να σε νοιάζουν είναι του ανθρώπου που διάλεξες να μοιράζεστε τα σώματά σας, κι εκείνων -των μετρημένων ανθρώπων στα δάχτυλα του ενός χεριού- που έχεις την τιμή να είναι φίλοι σου αν όχι αδέρφια σου από άλλους γονείς, που τους επέλεξες συνοδοιπόρους σε αυτό το μπουρδέλο που λέγεται ζωή.
Αλλά ακόμη και σε κείνες τις περιπτώσεις θα χρειαστεί να αντιληφθείς πως κι αν δε σε βλέπουν Μέριλυν Μονρόε εσύ μην πιστέψεις ποτέ πως δεν της μοιάζεις. Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξέρει καλύτερα από εσένα για σένα και μόνο εσύ μπορείς να σε επιβεβαιώνεις και να σε ακυρώνεις.
Μη δηλώνεις τι είσαι όμως. Δείξ’το σε διάρκεια, σταθερότητα και συνέπεια. Κι ας μην το καταλάβει ποτέ κανείς!
