Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου
Οταν ξημερώνουν τέτοιες μέρες, οι ανάσες βαθαίνουν και τα φτερά της ψυχής απελευθερώνονται.
Οταν ξημερώνουν τέτοιες μέρες, ψηλώνει λίγο ακόμα το μπόι της καρδιάς.
Οταν ξημερώνουν τέτοιες μέρες, μερώνουν τα μέσα σου, ησυχάζουν οι ψίθυροι, τακτοποιούνται τα εσωτερικά σου συρτάρια.
Τίτλοι τέλους!
Οφείλεις να τους βάζεις για να περιφρουρείς την ενέργειά σου.
Οφείλεις να τους βάζεις για να ελευθερώνεσαι από ασύμβατες ψυχικές συχνότητες.
Είναι μεγάλη ευλογία να κλείνεις κύκλους και να αποσύρεσαι από ότι έδειξε να λάμπει, μα δεν ήταν χρυσός.
Ενηλικίωση λέγεται να αναλαμβάνεις το μερίδιο ευθύνης σου, να παίρνεις τα διδάγματα ζωής και να προχωράς σοφότερος.
Ο,τι μας συμβαίνει, γίνεται για κάποιο λόγο.
Και όταν συμβαίνουν πολύ δύσκολα πράγματα, θυμήσου πως εκεί κρύβονται μεγάλες ευλογίες.
Και όταν κλείνει κάτι, πάντα κάτι καινούργιο έρχεται που δεν προσποιείται τη λάμψη του.
Γιατί η Αλήθεια δεν χρειάστηκε ποτέ ψεύτικα φτιασίδια, φαίνεσθαι και φρούδες υποσχέσεις.
Γεννήθηκε αγνή, ταπεινή για να θυσιαστεί και να ξαναγεννηθεί.
Τίποτα μα τίποτα σ’ αυτόν τον κόσμο δεν κερδίζεται χωρίς να το απωλέσεις.
Ακόμα κι ο ύπνος σου. Τον εκτιμάς όταν είσαι πολύ κουρασμένος.
Μα όταν ξυπνάς από βαθύ λήθαργο, μπορεί να σου παίρνει λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσεις που είσαι, σίγουρα όμως δεν ξυπνάς στην ίδια θέση που έπεσες για ύπνο.
Ολα αλλάζουν.
Μόνο ένα μένει το ίδιο.
Η Αλήθεια!
Οχι γιατί δεν μετακινείται εξωτερικά.
Γιατί εσωτερικά όπως κι αν σου φερθούν, όπως κι αν σε αντιμετωπίσουν, μην επιτρέψεις ποτέ να αλλοιώσεις τον πυρήνα της ψυχής σου.
Ποτέ!
Γνωρίζεις που ανήκεις!
Και όταν ξέρεις που να στρέφεις διακαώς τη ματιά σου, τότε ξέρεις πως από τις μεγαλύτερες δυσκολίες, έρχονται τα μεγαλύτερα δώρα.
Αρκεί να το πιστεύεις και να Τον εμπιστεύεσαι!
Τίτλοι τέλους λοιπόν.
Και ένα δώρο αναπάντεχο που αυτό το τέλος έφερε με μια καινούργια αρχή.
Ενα δώρο που ανοίχτηκε για να καλωσορίσει αυτήν που πρεσβεύει η ψυχή σου.
Την Αλήθεια!
