Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Δε θέλει πολλά ο έρωτας για να ζήσει. Δε θέλει πιότερα από αυτά που μπορεί να αντέξει. Δε θέλει φαμφάρες, πυροτεχνήματα και λόγια υπέρογκα στο άκουσμά τους που αν δώσεις λίγη προσοχή θα σου μοιάζουν ψεύτικα. Δε θέλει φωνές και πανηγυρισμούς για το θεά Αθήναι ούτε πελώρια κουτιά με λάθος περιτύλιγμα.
Δε τα χρειάζεται αυτά ο έρωτας. Αυτός δε ζει και κατοικεί για το φαίνεσθαι αλλά για την ουσία, τη ποιότητα και την ανεμελιά που κρύβεται πίσω από κάθε λέξη και κίνηση που θα βγουν αβίαστα χωρίς να τις προγραμματίσεις.
Με την αλήθεια ζει, όποια και αν είναι αυτή.
Λίγα θέλει, και απλά. Όμορφα και στοργικά που να χουν μέσα τους δίψα για ζωή και όνειρα για δυο. Μια αγκαλιά και ένα φιλί γεμάτα συναίσθημα και προσοχή που να δείχνουν ότι νοιάζεσαι πραγματικά, τίποτα άλλο, τίποτα ανούσιο και άδειο.
Μικρές εκδρομές χρειάζεται που και που είτε με ένα σάκο στη πλάτη ή με το νου για να αδειάσει λίγο το μυαλό και να θεριέψει. Ψυχή και αντοχή να έχουν μέσα τους και φύγαμε. Πυγμή και υπομονή για μια δύσκολη στιγμή.
Τίποτα δε χαρίζεται, απλά συμβαίνει.
Χαμόγελο θέλει ο έρωτας, σα τη ζωή. Ενέργεια και θέληση καλή. Δύναμη για να προχωρήσεις αν χρειαστεί και σθένος να το αντιμετωπίσεις.
Μια καλημέρα και μια καληνύχτα, είναι αρκετά για να μείνει ζωντανός και σε εγρήγορση μαζί με ένα σ’ αγαπώ εκεί που δε το περιμένεις για να κρατήσει και πάλι τη φλόγα ζωντανή. Επιθυμία με έλξη και πάθος φλογερό σα να ζείτε από την αρχή κάθε σπιθαμή του κορμιού σας.
Πράξεις μαζί με λέξεις είναι ο έρωτας λοιπόν. Εύκολες όχι ακατόρθωτες, με σημάδια ανεξίτηλα που άλλοτε κατευνάζουν και άλλοτε παίρνουν φωτιά και καίγονται.
Συντήρηση θέλει απλά ,για να μπορεί να δυναμώνει να εξελίσσεται και να δημιουργεί πότε εντυπώσεις και πότε στιγμές και εικόνες που χαράζονται στο μυαλό για πάντα!
