Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Ότι είχαμε τελείωσε. Πρέπει να το καταλάβεις αυτό.
Δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα. Στο είχα πει ότι αν έρθει το τέλος θα είναι οριστικό. Και ερχόταν το τέλος. Το έβλεπες να κοντοζυγώνει και καθόσουν με σταυρωμένα χέρια σαν θεατής να περιμένεις απλά να δεις το φινάλε. Δεν έκανες τίποτα για να το σταματήσεις ενώ εγώ πάλευα μόνη να σώσω ότι μπορώ, ότι προλαβαίνω, αλλά εσύ έφυγες από τη σχέση μας σαν κυνηγημένος. Σα να σε περίμενε κάτι καλύτερο να ζήσεις.
Μαθαίνω λοιπόν τώρα από φίλους και γνωστούς ότι θέλεις να ξαναγυρίσεις πίσω στα ξεχασμένα. Σε μένα. Που ήσουν άφαντος μήνες, θυμήθηκες ξαφνικά ότι υπάρχω.
Υπάρχω αλλά δεν ζω για σένα πλέον. Μην πατάς στην αδυναμία μου επειδή ξέρεις τι αγάπη σου έχω και ελπίζεις πως θα με ξανά έχεις.
Αν σπάσει το γυαλί μια φορά δεν ξανά κολλάει, αλλά ακόμα και αν κολλήσει ποτέ δε θα ξανά είναι όπως πριν. Την είχες την ευκαιρία σου να ζήσουμε αυτά που ήθελες. Ήσουν εκεί.
Παρόν και ενεργός να κρατήσεις ζωντανή αυτή τη σχέση αλλά δεν ήθελες. Επιλογή σου ήταν. Εγώ απλά δέχτηκα την επιθυμία σου, αφού δεν ήταν στο χέρι μου να κάνω κάτι άλλο και σε άφησα να φύγεις, παρόλο που πονούσα και πονάω ακόμα. Αλλά δε θα σε δεχτώ πίσω, γι αυτό σου λέω και να γυρίσεις όλα θα τα βρεις εκεί που τα άφησες. Όλα εκτός από εμένα.
