Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Πιστεύω στο κάρμα, αλλά όχι σαν μεταφυσικό ντόμινο που μας περιμένει στην επόμενη ζωή. Μιλάω για το τώρα, για τις πράξεις μας και την απήχησή τους στον κόσμο γύρω μας, στις ζωές μας. Σκέψου το κάρμα σαν το άρωμα που αφήνει κάθε μας επιλογή – απαλό, έντονο, γλυκό ή πικρό, δεν έχει σημασία, γιατί το αποτύπωμα παραμένει.
Τίποτα δεν είναι σταθερό, ούτε προδιαγεγραμμένο. Κάθε μέρα φέρνει επιλογές, και κάθε μας κίνηση χτίζει το μέλλον μας με λεπτές κλωστές. Μπορεί να κάνεις καλό, και η καλοσύνη αυτή, σαν ανάλαφρη αύρα, θα επιστρέψει κάποια στιγμή να σε αγγίξει. Αν, όμως, έχεις αδικήσει, τότε ίσως κάποια σκιερή στιγμή επιστρέψει να σε δοκιμάσει. Δεν χρειάζεται να γίνεσαι εσύ ο δικαστής ή ο εκδικητής· οι αδικίες και οι αγάπες ξέρουν τον δρόμο τους.
Στο τέλος, θα πάρεις ό,τι πραγματικά έδωσες. Δεν αξίζει να χαραμίζεις τη ζωή σου σε σκέψεις εκδίκησης. Αρκεί να είσαι γενναιόδωρος, αληθινός, και να παρακολουθείς τον κύκλο να κλείνει με ακρίβεια. Οι ζωές μας φτιάχνονται από μικρούς, διαδοχικούς κύκλους. Τελικά, η αλήθεια επιστρέφει, και όλα μπαίνουν στη θέση τους, σαν ήρεμος παλμός που ρυθμίζει ξανά τα πάντα.
