Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Καμιά φορά, αναρωτιόμαστε.. “πού είναι το φως μέσα μας”;
Βρίσκεις λοιπόν, ανθρώπους στην ζωή που σε αγαπούν ολοκληρωτικά -μαζί με τα ελαττώματά σου- κι αυτό που κάνουν τέτοιοι άνθρωποι στην ουσία με την συμπεριφορά αυτή, είναι να σου επιτρέπουν, να μπορέσεις να αγαπήσεις και να αποδεχτείς – να αγκαλιάσεις και εσύ ολοκληρωτικά τον εαυτό σου με την σειρά σου-.
Και εκεί κρύβεται το φως μέσα σου.
Στην αποδοχή του εαυτού σου.
Στο να χαλαρώσεις στην ιδέα ότι σου επιτρέπεις να είσαι Εσύ και αυτό είναι πάρα πολύ εντάξει.
Στο “είμαι εντάξει όπως είμαι στο τώρα μου, με τις συνθήκες που βιώνω, όπως τις βιώνω και με την θέληση να με καλυτερεύω.
Να μην με κρατάω δέσμιο και στάσιμο από την όποια εξέλιξή μου.
Να μην διστάζω να με καλυτερεύω, να μην διστάζω να έχω, να διεκδικώ τα καλύτερα για μένα.
Αυτά, που εγώ ποθώ για μένα και όχι εκείνα που ένα όποιο σύστημα μου επιβάλλει”.
Φως, να αναγνωρίζεις τους ανθρώπους – καθρέφτες, που σε ελευθερώνουν μέσα από την αντανάκλαση του ίδιου σου του εαυτού μέσα από εκείνους.
Φως, να ζεις συνειδητά, με αγάπη και ευγνωμοσύνη μέσα σου, παρά τα άσχημα αυτού του κόσμου!
