Γράφει η Γεώρα
Ορισμένες φορές η ζωή έχει ένα περίεργο χιούμορ. Μπορεί να μας έχει συμβεί κάτι πολύ όμορφο ή μπορεί να έχουμε πάρει μία σημαντική απόφαση και να αισθανόμαστε καλά και σίγουροι, ωστόσο εκείνη αποφασίζει -στα ξαφνικά- να μας ρίξει ένα χαστούκι και να ρίξει και εμάς κάτω!
Εκεί λοιπόν, σε αυτό το ξαφνικό χαστούκι που σας ρίχνει και σας τα ανατρέπει όλα, θέλω να σας πω να συνεχίσετε εσείς να της απαντάτε με χαμόγελα. Να της απαντάτε με τρυφερότητα. Κάποια στιγμή θα βαρεθεί και εκείνη.
Απλά να μην χάνετε την πίστη σας ότι μπορείτε να κάνετε τα πάντα!
Είμαστε έτσι πλασμένοι που μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα. Κόντρα σε κάθε αναποδιά εμείς να σταθούμε όρθιοι. Κόντρα στα χαστούκια της ζωής, στα χαστούκια που μας ρίχνουν οι αρνητικοί άνθρωποι, οι απαισιόδοξοι, οι αγενείς, εκείνοι που δεν έχουν να πουν λόγο καλό για κανέναν.
Κόντρα στο οτιδήποτε έχουμε την δύναμη να σταθούμε απέναντί του και να το αντιμετωπίσουμε στα ίσα και να μην μας ρίξει!
Και σε αυτό το σημείο θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου είχε πει ο ξάδερφός μου ο Στέφανος -που τον υπεραγαπώ- ότι ξεχνάμε εμείς οι άνθρωποι κάποια βασικά πράγματα, ξυπνάμε το πρωί βλέπουμε τον ήλιο και δεν χαιρόμαστε γι’αυτό. Το περνάμε έτσι σαν κάτι δεδομένο. Αλλά όχι θα έπρεπε να χαιρόμαστε γι’αυτό, να ζούμε εκείνη την στιγμή και να την απολαμβάνουμε.
Και εκείνη την συμβουλή που μου έδωσε, το «να χαίρεσαι γι’αυτή την άλλη μία ευκαιρία μου έχεις, να χαίρεσαι που αντικρίζεις τον ήλιο, να χαίρεσαι που έχεις άλλη μία μέρα να κάνεις ό,τι θέλεις, να κυνηγήσεις κάθε σου όνειρο, να ξέρεις μπορείς και να αντέξεις το οτιδήποτε στραβό που θα έρθει!» σας την δίνω και εγώ.
Η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και θα θέλαμε πάρα πολύ να ήταν σαν μια ρομαντική κομεντί, ανάλαφρη και με στιγμές ξεγνοιασιάς, αλλά δεν είναι. Ωστόσο κανείς δεν μας λέει πως δεν μπορούμε να παλέψουμε γι’αυτό.
Αντίθετα οι επιλογές που κάνουμε κάθε μέρα μας οδηγούν στη ζωή που επιθυμούμε. Μπορούμε να γίνουμε ίδιοι με ό,τι μισούμε, να μας “καταπιεί” η μαυρίλα, η κακία και η απαισιοδοξία, μπορούμε να παραδώσουμε τα όπλα και να ζούμε ρομποτικά ή μπορούμε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε και να απολαμβάνουμε για εκείνα τα μικρά πράγματα που είναι και τα όμορφα, μα δυστυχώς τα έχουμε σαν δεδομένα!
Γι’αυτό λοιπόν να μην αφήνετε κανέναν να σας ρίχνει, ούτε εσάς τους ίδιους! Αλλά αντίθετα να μην ξεχνάτε να χαμογελάτε, να καλημερίζετε τη ζωή, τους εαυτούς σας, να απαντάτε με όνειρα και αισιοδοξία στο οτιδήποτε, όσο δύσκολο και αν είναι ή αν το βλέπετε, δεν είναι, αρκεί να το πιστέψετε!
