Γράφει ο GA.NF
Πουτάνα όλα είπες και ανησύχησα και τραβήχτηκα!
Και σε άφησα, γιατί δεν είχα δύναμη να σου κρύψω ότι πόναγα εκείνη την ώρα, δεν είχα δύναμη να με αντιμετωπίσω, δεν είχα δύναμη να μην σε πληγώσω παραπάνω.
Φοβήθηκα μήπως κάνεις κακό στον εαυτό σου.
Σε άφησα με την παρέα σου.
Προσπαθούσες να μου δείξεις ότι δεν πέρναγες καλά και γι’αυτό με ήθελες δίπλα σου, δεν μπορούσα όμως…
Όχι, αυτή την φορά δεν μπορούσα να είμαι παρών από μακριά.
Ζήλεψα γιατί ήθελα!
Ήθελα πολλά που δεν μπορούσα.
Έμεινα μόνος με ένα ποτήρι γεμάτο καμμένα όνειρα ανάμεσα μας ένα μπουκάλι να στριφογυρνάει στο πάτωμα.
Αρχίζει το παιχνίδι!
Τα καμμένα μου όνειρα αρχίζουν να με καταστρέφουν.
Νιώθω να ραγίζω. Κάνω τους ήχους του ραγίσματος μουσική.
Τώρα το μπουκάλι πάει πιο γρήγορα.
Ένα τελευταίο γύρο βλάκα και τελειώνουμε!
Έτσι έγινε.
Γέμισα με στάχτες.
Μόνο την καρδιά μου προστάτευα γιατί εκεί ήσουν εσύ.
Δεν ακούγονται ήχοι, έσπασε.
Ησυχία, όλα κάναν ησυχία μέχρι το πρωί που θα σε εκδικηθώ….
Ξανά κολλάω τα κομμάτια μου!
Έτοιμος, είμαι έτοιμος για να σε εκδικηθώ
Για να σε εκδικηθώ θα συνεχίσω να σε αγαπάω!
Κοιτάω στην μεριά σου.
Είδα αυτό που φοβόμουν περισσότερο, χαμογέλαγες για κάποιον άλλο.
Ήταν η πρώτη φορά που δεν μου άρεσε το χαμόγελο σου.
Ήταν η πρώτη φορά που αντίκριζα αυτό που αγαπούσα περισσότερο σε εσένα και αντί να μου δώσει χαρά με έσπασε πάλι.
Πόσο βλάκας είμαι που νόμιζα….
Πόσο βλάκας;
Πουτάνα όλα, ναι!
Πουτάνα όλα, μέσα μου!
Τα κατάφερες!
