Γράφει η Βίλλυ Ζ.
Περί λάθους
Από παιδί στα μεγαλύτερα λάθη κοιτούσες πώς θα τη γλιτώσεις. Μοναχοπαίδι η αφεντιά σου δεν είχε ποτέ κανένα σύμμαχο όταν γινόταν η ζημιά. Αρνούσουν να μοιραστείς και να μιλήσεις για τους μεγαλύτερους φόβους και τα πιο μεγάλα πάθη, κι όχι επειδή θα ήταν σημείο αδυναμίας, αλλά επειδή δεν υπήρχε λόγος να εκφράσεις πράγματα που οι άλλοι δε θα καταλάβαιναν. Κι όχι, αυτό από πίσω του δεν κρύβει την αλαζονεία ότι είσαι εξυπνότερος: ενέχει την αλήθεια, ότι κανείς δεν είναι στα παπούτσια σου για να μπορεί να σε καταλάβει.
Και μετά τρελαίνεσαι, γεμίζεις με σκέψεις που γίνονται στο κεφάλι σου μια μεγάλη φουρτούνα που τα σαρώνει όλα. Έχεις δοκιμάσει πολλά στη ζωή κι έμαθες τελικά, με τον δύσκολο τρόπο, ότι να τη γλιτώνεις φθηνά στα λάθη, είναι προνόμιο και κατάρα. Ειδικά όταν όλο αυτό συνοδεύεται από μια βαθιά ηθική που σε τίποτα δε σε βοηθάει να επιβιώνεις στο σήμερα.
Περί κτητικότητας κι άλλων (αν)ιερών συναισθημάτων!
Όταν κάτι είναι δικό σου, το σέβεσαι. Σέβεσαι την ελευθερία του , το δικαίωμά του να «αναπνέει» με τον δικό του τρόπο. Αλλά ειδικά όταν μιλάμε για ανθρώπους και με την αδιαπραγμάτευτη παραδοχή ότι κανείς δεν είναι κανενός, όταν αγαπάς, συγχωρείς τα λάθη και τα πάθη. Σέβεσαι, αναγνωρίζεις και πάνω απ όλα, για να είναι κάποιος δικός σου, πρέπει να είναι δική του επιλογή: όπως ακριβώς εσύ επιλέγεις να είσαι κάπου.
Όσο κι αν μεγαλώνεις, όσο κι αν μπολιάζουν μέσα σου νέες «αξίες», φοβάσαι να μοιραστείς, φοβάσαι να κάνεις λάθος. Ρίσκο, «all in-all out» επιβίωση, γιατί στα 33 το νέο μότο σου είναι «πέσε 7, σήκω 8» και το 7 σημειολογικό, γιατί τίποτα δεν είναι εφτάψυχο και το 8 περιέχει μορφολογικά το άπειρο. Το ότι η ζωή συνεχίζεται είναι θέσφατο και πάντα κάπου υπάρχουν για όλα απαντήσεις, ακόμα κι όταν έχεις μεγαλώσει σε έναν βαθύ συντηρητισμό, ακόμα κι αν είσαι διαποτισμένος με ιδεαλιστικές αξίες. Χαλάρωσε τώρα…η ζωή είναι πάντα ένα βήμα μπροστά.
ΥΓ. Με ρωτάς τί κρατάει για πάντα. Η γη, ο ουρανός κι η θάλασσα. Το άπειρο του κόσμου στην ελευθερία της φύσης, με τις εναλλαγές, τις μετουσιώσεις και τα αύριο που περιμένουμε να έρθουν.
