Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη
Ξέρεις, είναι περίεργο πώς λειτουργεί η καρδιά όταν τη ραγίζεις. Αλλάζει απότομα. Ένα μικρό λάθος, μια προδοσία, και ξαφνικά όλα παγώνουν. Δεν υπάρχει περιθώριο για θυμό ή για μίσος. Ο έρωτας έχει μια μοναδική ιδιότητα: δίνει απλόχερα, αλλά όταν πληγώνεται, κλείνει αθόρυβα την πόρτα.
Το ξενέρωμα δεν είναι ούτε θυμός ούτε εκδίκηση. Είναι εκείνη η στιγμή που όλα σβήνουν. Τα συναισθήματα που κάποτε φούσκωναν την καρδιά, εξαφανίζονται σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Δεν χρειάζονται δράματα, ούτε φωνές. Μένει μόνο η σιωπή και μια γλυκόπικρη αίσθηση απελευθέρωσης.
Το ξενέρωμα είναι η αλήθεια που αποκαλύπτεται. Είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις πως δεν υπάρχει πια κάτι να προσπαθήσεις. Δεν είναι θέμα εκδίκησης ή θυμού. Είναι απλά η αποδοχή ότι ο έρωτας που κάποτε έκαιγε, τώρα δεν έχει πια φλόγα.
Η καρδιά έχει τον δικό της τρόπο να προστατεύεται. Δεν κρατάει μίσος, μόνο απομακρύνεται. Και αυτή η απομάκρυνση είναι η απόλυτη ελευθερία. Ο έρωτας που πρόδωσες, απλά παύει να υπάρχει.
