Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Γιατί ο έρωτας δίνει ζωή!
Γιατί τον έρωτα μέσα σου ερωτεύεσαι, όχι τα πρόσωπα.
Τον θεό μέσα σου γυρεύεις, τον εαυτό σου διεκδικείς.
Βάλε μόνο ένα χαμόγελο και έλα.
Έτσι κι αλλιώς τι είναι ο έρωτας ψυχή μου;
Μια προσωπική εξέλιξη μέσα από τα μάτια του άλλου.
Ο ενθουσιασμός που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.
Ένας οργασμός δίχως τέλος.
Μια λύτρωση αμοιβαία. μνήμες, μυρωδιές και γεύσεις μία μία μέσα σου.
Εποχές που ρυθμικά αλλάζουν η μία μετά την άλλη.
Κάτι στο στομάχι, κάτι εκεί, εδώ στο στέρνο.
Κάτι στη καρδιά, κάτι στο μυαλό.
Συναισθήματα γεμάτα που δεν φοβούνται να αποκαλυφθούν. Από αυτά που δεν λέγονται με λέξεις, γιατί λέξεις δεν υπάρχουν ακόμα να τα εκφράσουν.
Εκείνα που ξεχειλίζουν από τα μάτια σου, όχι το στόμα.
Εκείνα που αν έχεις νιώσει, με καταλαβαίνεις.
Γιατί ο έρωτας είναι ελευθερία και ας το ξεχνάμε πολλές φορές.
Γιατί ο έρωτας είναι μέσα μας και πρέπει να στάζει “θέλω”.
Ο έρωτας είναι τα μάτια σου την ώρα που με κοιτάνε, την ώρα που χτυπάει το σ’αγαπώ στην καρδιά μου.
Να νιώσω θέλω πολύ, να μουδιάσει το μυαλό μου από θέλω.
Θέλω το πιο δυνατό σου θέλω, τόσο δυνατό που θα διαγράψει τα πάντα γύρω μου, μέσα μου.
Να ερωτεύεστε ανελέητα.
Να λέτε “σε θέλω” τόσο αιχμηρά που νά’ναι λες και σε μπήγει μαχαίρι στην ψυχή!
