Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Έχω λένε ένα ελάττωμα. Μερικοί το λένε μικρό, άλλοι μεγάλο. Εγώ πάλι λέω, πως είμαι πεισματάρα, ονειροπόλα, ευαίσθητη, αλλοπαρμένη και αγύριστο κεφάλι. Έτσι ονομάζεται το ελάττωμα μου. Κεφάλι που έπαθε, έμαθε, ξανά έπαθε, ξανά έμαθε, γνωστό σε όλους το ποίημα. Κεφάλι που όσες φορές και αν έχει φτάσει στα όρια του, συνεχίζει να πιστεύει πως σε αυτό τον κόσμο που μας έφτιαξαν, υπάρχουν ακόμα πεισματάρες καρδιές και ψυχές.
Ψυχές που το έχουν βάλει πείσμα να είναι ευτυχισμένες και χαμογελαστές γιατί ξέρουν τι πάει να πει λύπη, αβάσταχτος πόνος και στεναχώρια.
Που έχουν βάλει πείσμα να είναι δυνατές γιατί ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να νιώθεις αδύναμος σε ένα κόσμο όπου επιβάλλεται να είσαι δυνατός.
Που φωνάζουν με όλο τους το είναι πως είναι ζωντανές γιατί έμαθαν πως στη ζωή πρέπει να παλεύεις μέχρι τέλους, πρέπει να εξαντλείς όλα τα περιθώρια. Και μόνο τότε να λες πως κάτι έχει τελειώσει.
Αν είμαι αγύριστο κεφάλι γιατί θέλω να πηγαίνω τη ζωή μέχρι τέλους, τότε ναι είμαι. Έχω φάει πολλές φορές τα μούτρα μου και θα τα φάω άλλες τόσες. Στις φιλίες μου και στις σχέσεις μου, έχω μάθει να εξαντλώ όλα τα περιθώρια με αποτέλεσμα πολλές φορές να πληγώνομαι ανεπανόρθωτα. Δεν το μετανιώνω όμως. Θα το μετάνιωνα αν δεν το πήγαινα μέχρι τέλους.
Θα με έτρωγαν τα “αν” και τα “ίσως”. Δεν τα μπορώ τα περίπου σε αυτή τη ζωή. Κάποια πράγματα πρέπει να τα ζεις στο μέγιστο βαθμό και οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν ένταση, διάρκεια, στιγμές αλησμόνητες που αφήνουν χαρακιές στη ψυχή.
Δυστυχώς ή ευτυχώς οι ιστορίες που τις παίρνουμε μέχρι τέλους μας αφήνουν σημάδια. Σημάδια πολλής προσπάθειας που δεν επέφερε καρπούς. Γιατί για να καρποφορήσει και να στεριώσει μια οποιαδήποτε σχέση πρέπει να θέλουν δύο. Υπάρχουν όμως εκείνοι οι άνθρωποι που δεν θέλουν να παίρνεις την ιστορία μέχρι τέλους.
Ίσως γιατί δεν θέλουν να φτάσουν μαζί σου μέχρι το τέλος. Ίσως πάλι να μην θέλουν να φτάσουν κανένα τέλος με τον οποιονδήποτε. Για κάποια άτομα ό,τι και να κάνεις, τίποτα δεν θα είναι αρκετό και αυτό δεν σημαίνει πως δεν είσαι αρκετός εσύ.
Να φτάνετε τις ιστορίες σας μέχρι τέλους. Και να ξέρετε πως όταν τις φτάσετε, θα έρθει η λύτρωση, γιατί εσείς κάνατε ό,τι μπορούσατε και ακόμη περισσότερα. Φτάστε τις μέχρι τέλους για να μπορέσει αυτό το τέλος να γίνει μια νέα αρχή.
Να θυμάστε πάντα πως οι πεισματάρες καρδιές είναι πιο ερωτεύσιμες γιατί είναι μαχητικές και δεν τα βάζουν κάτω.
