Γράφει
ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Στη χώρα μας οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι οι τίτλοι μοιράζονται σαν χαρτοπετσέτες. Μπορεί να μην έχουμε κόμισες ή δούκες (ατυχήσαμε και με το Δούκα της Αθήνας), βαρόνους, δόγηδες, ιππότες ή χαχάνους, αλλά έχουμε σε υπερεπάρκεια σε στρατηγούς, προέδρους, δημάρχους, υπουργούς, υφυπουργούς, ακόμη και γραμματείς. Τέως φυσικά, που τους ακολουθεί ο τίτλος μέχρι να μη βρίσκουν τίποτα πια οι σκώληκες… Δεν γνωρίζω πόσο καιρό έχει ν’ ακούσει το όνομά του ο Καραμανλής, αφού όλοι τον αποκαλούν» πρόεδρο»! Το ίδιος κι ο Σαμαράς, ο Σημίτης, ο Τσίπρας, ακόμη κι ο Κουβέλης! Μέχρι και τον Πολύδωρα προσφωνούν υπουργό, ενίοτε και …στρατηγό άνεμο! Χώρια που κι ο Αλέξιος (ο σκίστης μνημονίων), προσφωνείται κι αυτός… πρόεδρος.
Εκεί όμως που γίνεται της «Μαντάμ Σουσού» και του καρακιτσαριού, είναι με τους «τέως» μονάρχες και τους απογόνους τους . Οι οποίοι με τον τίτλο του πρίγκιπα ή της πριγκίπισσας (το «τέως» ή το «έκπτωτος» το παρακάμπτουν μεταξύ τους) περιτριγυρίζουν εδώ κι εκεί και δεξιώνονται σε γάμους, βαφτίσεις , κηδείες και λοιπές δεξιώσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι άγνωστοι στις κοινωνίες κι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: γεννήθηκαν από βασιλικούς όρχεις και μήτρες, άρα η γκλαμουριά είναι στο αίμα τους…
Πριν από λίγες ημέρες στη Μητρόπολη (παρ’ ότι εκεί δεν γίνονται, πια ,γάμοι) έγινε ο γάμος της γαλαζοαίματης Θεοδώρας, κόρης του Κωνσταντίνου Β με κάποιο κοινό θνητό, μεγαλοδικηγόρο από τις ΗΠΑ. Ο οποίος έχει χάσει ήδη την άδεια του, αφού κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε τα λεφτά πελάτη του για να καλύπτει τα δικά του έξοδα!
Οι καλεσμένοι ήταν μετρημένοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία ξεπεσμένοι royals, με μοναδική εξαίρεση τη θεία της νύφης, Σοφία της Ισπανίας. Δεν ήταν παρόντες ούτε καν κάποιοι εκπρόσωποι της αυθεντικής βασιλικής οικογένειας, της Βρετανικής. Μόνο …τέως!
Όλοι αυτοί, έβαλαν τα καλά τους, πανάκριβες τουαλέτες και μεταξωτά κουστούμια, κτενίστηκαν «οι τριτοκλασάτες …με κάτι κότσους ναααα (με το συμπάθιο) , κρέμασαν κοσμήματα που έλαμπαν και έσπευσαν να παρακολουθήσουν
τον γάμο. Είχαν και κάτι χαμόγελα ψεύτικα, που θύμιζαν την μακαρίτισσα Άννα Παναγιωτοπούλου στον … Μπύθουλα!
Όλοι αυτοί λοιπόν, όλοι …τέως, αφού παρακολούθησαν ένα γάμο στον οποίο δεν καταλάβαιναν …Χριστό, αφού ντερλίκωσαν κάτι παστάκια και τρίγωνα Πανοράματος που μοίραζαν με τα κουφέτα, πήγαν για φαγητό στο Βυζαντινό Μουσείο. Θα έτριζαν τα κόκαλα του Ιουλιανού, που εμείς (οι παπάδες, δηλαδή) ονόμασαν …παραβάτη! Κι αφού έφαγαν κι ήπιαν, άρχισαν να κτυπάνε τα πιρούνια για να φιληθούν οι νεόνυμφοι και να «μπαλαμουτιάσει» πρόωρα ο γαμπρός τη νύφη. Κι όταν έγινε κι αυτό, εν μέσω χειροκροτημάτων, σηκώθηκε το ζευγάρι να χορέψει! Στα ηχεία ήρθε ο κομμουνιστής Θεοδωράκης (έσκουζε η γιαγιά Φρειδερίκη στο Τατόι), αλλά οι περισσότεροι δεν ήξεραν ή δεν κατάλαβαν γρι! Εκτός αν δεν είπαν τίποτα επειδή απλά ήθελαν να προσεγγίσουν τις λαϊκές μάζες για να καταλάβουν για ποιον λόγο δεν τρέφονται με αυγά σολομού, ροκφόρ και boeuf bourguignon ή δεν πίνουν σαμπάνια αντί νερό…
Να μη τα πολυλογώ λοιπόν, ήρθε ο Μίκης, ο Μπιθικώτσης κι η … Δραπετσώνα! Η προσέγγιση που σας έλεγα προηγουμένως. «Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή, κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου, εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί»…
Η Θεοδώρα συγκινήθηκε! Τράβηξε τον γαμπρό επάνω της, το κοίταξε με θαυμασμό και τον παρέσυρε στην προφανή ονείρωξή της. Να χορέψει μαζί του, τη Δραπετσώνα! Και μάλιστα … ταγκό!
Ναι, ναι, σουρεαλισμός! Σηκώθηκαν κι άλλοι/άλλες. Τα φουστάνια σημαίες και τα κοσμήματα βροντούσαν σαν της εποχή της… γερακίνας. Που κίνησε για νερό, κρύο να φέρει, ντρουμ ντρουμ ντρουμ ντρουμ ντρουμ… τα βραχιόλια της βροντούν.
Αυτό ήταν. Η διεθνής αγορά νυφών και γαμπρών, ήρθε, είδε, έκοψε κίνηση κι απήλθε. Οι Αμερικανοί /ες έχουν τα φράγκα κι οι Ευρωπαίοι/ες τους τίτλους. Κι ας είναι επαγγελματίες άνεργοι οι περισσότεροι… Περιφέρθηκαν στην Αθήνα, οι εφημερίδες κι οι τηλεοράσεις έγραψαν και μίλησαν για τους γαλαζοαίματους, μα στην ουσία είναι ξεπεσμένοι … τέως που αν ζούσε ο Σπαθάρης θα τους έκανε φιγούρες για να τους γλεντάει ο ήρωας του…
