Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
“Να προσέχεις” σου έλεγα κάθε φορά πριν αποχωριστούμε. Πριν φύγεις για τη δουλειά, πριν βγω από την πόρτα του σπιτιού. Ακόμα κι όταν πήγαινες το σκύλο βόλτα, ένα “να προσέχεις” σου μουρμούριζα για εκείνα τα 15-20 λεπτά που θα έφευγες.
Να προσέχεις γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ μια στιγμή που δεν θα είμαστε μαζί.
Να προσέχεις γιατί είσαι η έννοια μου κάθε λεπτό της μέρας.
Να προσέχεις γιατί σε αγαπάω όσο δεν ήξερα ότι μπορώ να αγαπήσω.
Να προσέχεις γιατί δεν υπάρχει στιγμή της μέρας που να μην ανησυχώ για εσένα.
Να προσέχεις γιατί είσαι απρόσεκτη κι όλο χτυπάς.
Να προσέχεις γιατί κουράζεσαι πολύ στη δουλειά.
Να προσέχεις γιατί μπορεί να μην είσαι πολύτιμη για εσένα, αλλά είσαι για εμένα.
Κι ανάλογα τα κέφια σου, ανάλογα πόσο θυμωμένη ήσουν μαζί μου ή πόσο αφημένη στον έρωτά μας, πόσο παραδομένη στον εγωισμό σου, μου απαντούσες.
“Ό,τι θέλω θα κάνω”, “Θα σου προσέχω”, “Θα σου λείψω;”
Τρεις απαντήσεις, που ήξερα τι σημαίνουν και σε ποιο σημείο βρισκόμαστε. Μόνο που εσύ, δεν άκουγες ποτέ την δική μου απάντηση, γιατί η πόρτα είχε ήδη κλείσει.
Μέχρι που σιγά σιγά δίπλα στο “να προσέχεις”, μπήκε το “κουράστηκα”, άηχο, βουβό, χωρίς να φτάνει σε εσένα, αλλά είχε φτάσει σε εμένα, δυστυχώς.
Κουράστηκα να σε προσέχω, χωρίς ποτέ να προσέχεις εμένα.
Κουράστηκα να σε παλεύω μόνο εγώ για τη σχέση μας.
Κουράστηκα να αγαπάω για δύο.
Κουράστηκα να μην είμαι η προτεραιότητά σου ποτέ.
Κουράστηκα, κι εσύ δεν κατάλαβες καν τη διαφορά.
Παραιτούμαι κι εσύ θα βρεις πάλι ένα λόγο να παίξεις το δράμα σου.
Θα φταίω εγώ που δεν σε αγάπησα αρκετά.
Θα φταίω εγώ που δεν σε πρόσεξα αρκετά.
Θα φταίω εγώ που δεν σε κατάλαβα και δεν σε αποκωδικοποίησα.
Θα στο κάνω λοιπόν, πολύ πιο βολικό.
Παίρνω εγώ την ευθύνη που μου αρέσουν οι αμοιβαίες σχέσεις. Που θέλω να υπάρχει το “μαζί” σε όλα. Που δεν είμαι εδώ για να σου λύνω τα προβλήματα, να ξεσπάς πάνω μου, να είμαι όταν επιλέξεις ο βράχος, ο φίλος, ο πατέρας, ο εχθρός.
Παίρνω την ευθύνη, που κουράστηκα να είμαι το support system σου και εσύ να απέχεις επιδεικτικά από όλα τα ουσιαστικά.
Παίρνω εγώ την ευθύνη για το τέλος, παίρνεις εσύ την ευθύνη να σε προσέχεις, και πάμε τις ζωές μας παρακάτω!
