Γράφει η Ιωάννα Βασιλειάδου
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι πιστός. Αλλά ο ουσιαστικότερος είναι να είσαι πιστός από επιλογή κι όχι από φόβο.
Στη συντροφικότητα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε δύο πρόσωπα αλλά ένα. Όλα τα κάνουμε μαζί. Όλα τα ζούμε μαζί. Αγωνίες, στεναχώριες, χαρές! Γι αυτό πρέπει να είμαστε πιστοί από επιλογή, συνειδητά.
Όταν κάποιος είναι πιστός στη σχέση του σέβεται τον ίδιο του τον εαυτό. Γιατί ποτέ κανείς δεν μπορεί να παρεκλίνει όταν είναι με κάποιον που επιθυμεί και θέλει πραγματικά. Αλλά ακόμη κι αυτό να μην συμβαίνει οφείλει να είναι πιστός. Διαφορετικά προσβάλλει τον ίδιο του τον εαυτό αλλά και τον σύντροφό του.
Το να είσαι πιστός σε μία σχέση από φόβο δεν είναι κατόρθωμα. Είναι μεγάλο λάθος γιατί αυτό το εκλαμβάνει το έτερον ήμισυ και βιώνει το φόβο σου ως απόρριψη. Αλλά και για σένα είναι άσχημο γιατί ζεις υπό το κλίμα του άγχους, του φόβου και της απόλυτης δέσμευσης. Νιώθεις να ασφυκτιάς. Να σου κόβεται η ανάσα. Βλέπεις τη σχέση σου ως φυλακή, ως καταναγκαστικό έργο. Σ΄αυτήν την περίπτωση είναι προτιμότερο να το διαλύσεις παρά να κάθεσαι εξ ανάγκης. Η ζωή είναι μικρή για να ζούμε μ΄αυτόν τον τρόπο. Τις περισσότερες φορές σ΄αυτές τις περιπτώσεις κάποιοι προσπαθούν να ξεφεύγουν με περιστασιακές σχέσεις σαν πουλάκια που βγαίνουν από το κλουβί, κάνουν μία βόλτα και μετά επανέρχονται. Όμως μ΄αυτόν τον τρόπο μπερδεύουν και τον εαυτό τους και το ταίρι τους.
Γι αυτό καλό είναι να είσαι πιστός από επιλογή κι όχι από φόβο. Να θέλεις να είσαι πιστός. Να μην μπορείς ούτε να σκεφτείς να κάνεις απιστία αδικώντας τον σύντροφό σου αλλά και τον παράνομο δεσμό σου. Πιστότητα λοιπόν και σεμνότητα για το καλό όλων!
