Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Δεν υπάρχει ο τέλειος άνθρωπος και όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο, μάλλον ζει σε άλλη πραγματικότητα. Όλοι μας έχουμε διάφορες πτυχές στο χαρακτήρα μας, καλές και κακές. Κανείς δεν μονοπωλεί τα προτερήματα και κανείς δεν είναι γεμάτος ελαττώματα. Επομένως, το να ψάχνουμε το τέλειο είναι μάλλον ουτοπικό. Όπως δεν είμαστε εμείς τέλειοι δεν μπορούμε να περιμένουμε να γνωρίσουμε τέλειους ανθρώπους.
Είναι φυσικό λοιπόν, όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο να αγαπάμε όλες του τις εκδοχές. Να αγαπάμε τα προτερήματα του, τα ελαττώματά του, τις αρετές και τα σκοτάδια του. Όταν αρχίζει μια σχέση, όλα φαίνονται ιδανικά και τίποτα δεν μοιάζει ικανό να χαλάσει αυτή την τελειότητα. Είναι λογικό γιατί, στην αρχή, τα άτομα, που απαρτίζουν το ζευγάρι, παρουσιάζουν την ιδανικότερη εκδοχή τους.
Τι γίνεται όμως μετά; Όταν περάσει ο πρώτος καιρός και αρχίζει και καταλαγιάζει η καψούρα και το πάθος; Φαίνονται σημεία που ίσως δεν είχαμε παρατηρήσει. Βλέπουμε την καθημερινότητα του άλλου ανθρώπου, την ρουτίνα του. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, το «ροζ συννεφάκι», δεν διαρκεί για πάντα.
Αν ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου, συνεχίζει να σε στηρίζει, τότε το πιθανότερο είναι να σε αγαπάει πραγματικά. Αν σου αρχίζει τα «μα πως άλλαξες έτσι; Γιατί δεν είσαι, όπως ήσουν τον πρώτο μήνα;», τότε μάλλον δεν «αγαπούσε» εσένα, αλλά την ιδανική σου εκδοχή. Το χειρότερο, σε μια σχέση, είναι να σε αγαπάει το άλλο άτομο επειδή του παρουσιάζεις την τέλεια εικόνα. Ο άνθρωπος όμως, δεν μπορεί να είναι πάντα ιδανικός σε όλα, θα έχει και κακές μέρες.
Αν πλέον αυτό που είσαι προκαλεί δυσαρέσκεια, και σου ζητούν «επιστροφή» στο μήνα του μέλιτος (όπως λέμε την αρχή μια σχέσης), τότε αυτό, από μόνο του, φανερώνει ότι η σχέση δεν έχει σταθερά θεμέλια και στην πρώτη δυσκολία θα καταρρεύσει, σαν παλάτι στην άμμο.
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις σε αυτή την περίπτωση είναι να απομακρυνθείς. Δεν χρειάζεται να είσαι άριστος για να σε αγαπούν, γιατί μόλις πάψεις να είσαι θα τους κακοφανεί. Σημασία έχει να σε αγαπούν, στα εύκολα και στα δύσκολα. Αυτό είναι που μετράει πραγματικά. Γεμίσαμε με ψεύτικους και «τέλειους» ανθρώπους, που «μυρίζουν» όμως ανεπάρκεια από χιλιόμετρα.
Αυτός (ή αυτή) που σε αγαπά, θα πρέπει να αγαπά και τις αδυναμίες σου, όπως αντίστοιχα και εσύ τις δικές του (της). Έτσι μόνο μπορείς να συμπορευτείς με τον άλλο. Έτσι κρατάνε οι σχέσεις και γίνονται ΣΧΕΣΕΙΣ!
