Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Γιατί είσαι πάλι στην πόρτα μου;
Τι θες;
Ζητάς συγχώρεση χωρίς να μου λες για ποιο πράγμα.
Θα αντιστρέψουμε λοιπόν τους όρους κι εγώ θα σου δώσω την συγχώρεση που ζητάς.
Όμως πρώτα θα σταθείς απέναντί μου, θα με κοιτάξεις στα μάτια και θα μου πεις γιατί.
Γιατί δεν μου το λες όταν με σκέφτεσαι;
Γιατί δεν με αναζητάς;
Γιατί δεν ψιθυρίζεις πια το όνομά μου;
Γιατί δεν χαμογελάς πια ακούγοντας ένα τραγούδι μας;
Γιατί δεν κοιμάσαι πια με την μυρωδιά μου πάνω σου;
Γιατί δεν σου λείπω μέσα στην μέρα σου;
Γιατί ξέχασες πως κι οι μισές αλήθειες είναι ψέματα;
Γιατί πια δεν γυρίζεις τον κόσμο ανάποδα για να υπάρχουμε;
Αντέχεις να μου δώσεις απαντήσεις;
Αντέχεις να παραδεχτείς πως είμαι η βολή σου κι όχι η επιλογή σου;
Αντέχεις να μου απαντήσεις ακόμα και σε ένα από αυτά;
Απάντα μου και θα έχεις την συγχώρεση που ζητούν οι ενοχές σου για να γαληνέψουν.
Και μην αναζητάς άλλο σε εμένα εύκολες δικαιολογίες.
Όταν είσαι έτοιμος, ξαναέλα.
Εγώ, θα είμαι εδώ.
Εσύ;
