Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη
Είδες πως τα φέρνει τελικά η ζωή; Όσο κι αν θες να αποφύγεις κάποιες καταστάσεις, όσο κι αν θες να βάλεις τελεία και να τραβήξεις μια γραμμή σε όλα όσα σε βασανίζουν, αφήνοντάς τα για πάντα πίσω σου και να ατενίσεις με αισιοδοξία το αύριο που σου ξημερώνει, κάτι θα συμβεί και θα σε κρατήσει πίσω.
Μην φανταστείς ότι θα σκάσουν πυροτεχνήματα και λάμψεις φωτός θα σε προϊδεάσουν για όλα όσα πρόκειται να εξελιχθούν μπροστά στα μάτια σου. Προς Θεού! Αν ήταν όλα τόσο απλά το σύμπαν δεν θα συνωμοτούσε ποτέ και για τίποτα.
Όχι. Εκεί που θα κάθεσαι αμέριμνος και θα θεωρείς πως έχεις ησυχάσει από το παρελθόν σου, τότε εκείνο, χαμογελαστό, θα σου χτυπήσει την πόρτα. Μια, δυο, τρεις… Θα συνεχίσει να σε ενοχλεί μέχρι να του ανοίξεις.
Πώς γίνεται και όλοι επιστρέφουν όταν πας να γυρίσεις σελίδα στην ζωή σου; Όταν πεις πως ξέμπλεξες με αυτήν την κατάσταση και θα την αφήσεις για πάντα πίσω σου, τότε, ξάφνου, από το πουθενά, εμφανίζεται ο πρώην μπροστά σου και σου ανατρέπει μεμιάς τα σχέδιά σου. Σε πιάνει ξανά εκείνο το καρδιοχτύπι που νόμιζες ότι είχε πάψει από καιρό να συμβαίνει. Σε λούζει ξανά εκείνος ο κρύος ιδρώτας μόλις τον δεις κι αρχίζει η καρδιά σου να χτυπάει όλο και πιο γρήγορα. Παίρνεις ανάσες κοφτές για να ηρεμήσεις και να μην πανικοβληθείς, να το παίξεις ήρεμη και χαλαρή αλλά το τρέμουλο των χεριών σου δεν σε αφήνει.
Γιατί γαμώτο σου συμβαίνει αυτό; Γιατί ενώ πέρασε τόσος καιρός τον βλέπεις και ταράζεσαι ακόμα; Είναι έρωτας ή απωθημένο; Καημός ή εγωισμός; Τι κάνεις; Γυρίζεις πίσω ή είναι πισωγύρισμα η πράξη σου αυτή; Προχωράς μπροστά και φεύγεις ή δίνεις άλλη μια ευκαιρία;
Κλείσε τα μάτια και πάρε μια μεγάλη ανάσα. Ηρέμησε.
Κι αν γύρισε άξαφνα το παρελθόν σου και σου ζητάει να μπει από την πόρτα της καρδιάς σου, μην μασάς! Έχει λόγο που είναι παρελθόν μην το ξεχνάς. Άνοιξε το παράθυρο και βγες έξω εσύ κι άστο να χτυπάει μονάχο του!
