Γράφει η Ελένη Σάββα
Κι όταν έχεις ανάγκη μια αγκαλιά, και δεν βρίσκεις καμιά τριγύρω, να θυμάσαι πάντα πως έχεις την δική σου. Να θυμάσαι πάντα πως και τα δικά σου χέρια μπορούν να σου φερθούν με αγάπη και στοργή, όπως τα χέρια των αγαπημένων σου.
Να θυμάσαι πάντα πως με την ίδια αγάπη που συμπεριφέρεσαι σ’όλους τους άλλους, πρέπει να συμπεριφερθείς και σε σένα. Κάποτε συμβαίνει να υπάρχουν στιγμές που είσαι εντελώς μόνος. Κι είναι απολύτως εντάξει. Είτε λίγες είναι είτε πολλές, μην φοβάσαι. Να μην φοβάσαι ποτέ να νιώσεις.
Να νιώθεις πάντα! Να νιώθεις την λύπη, την απογοήτευση όσο έντονα νιώθεις και τη χαρά. Θα σε λυτρώσει. Αρκεί να ξέρεις πως υπάρχει πάντα στο τέλος, το καλό. Τίποτα δεν μπορεί να σε βυθίσει αν έχεις σωσίβιο την αγάπη.
Την αγάπη, ναι. Την αγάπη προς τους άλλους, την αγάπη προς εσένα! Μεγάλη κουβέντα η αγάπη. Σκέψου πόσα δίνεις για τους γύρω σου. Θα ήσουν έτοιμος να κάνεις τα πάντα για να δεις αυτούς που αγαπάς να χαμογελάσουν, έτσι δεν είναι; Κάνε το ίδιο και για σένα. Κάνε ότι περνάει από το χέρι σου.
Βρες τρόπους, βρες λέξεις, βρες τον ήλιο ανάμεσα στα σύννεφα.
Πόσο όμορφο να ξέρουμε να αγαπάμε! Πόσο όμορφο να ξέρουμε να αγαπάμε εμάς! Πάρε την αγάπη και κάντην δική σου. Κι έπειτα σκέψου πως αν ξέρεις να αγαπάς άπειρα τον εαυτό σου, θα μπορέσεις να αγαπήσεις ακόμα καλύτερα όλους τους άλλους.
Κι είναι τόσο όμορφο να μοιράζουμε χαμόγελα. Κι είναι τόσο όμορφο να αγαπάμε. Κι είναι τόσο όμορφο να αγαπιόμαστε. Είναι ευτυχία η αγάπη. Αν θες να είσαι ευτυχισμένος, ξεκίνα από σήμερα να αγαπάς τον εαυτό σου. Ξεκίνα να συμπεριφέρεσαι σε εσένα ευγενικά. Ξεκίνα να αγαπάς…
Το κλειδί για όλα είναι η αγάπη.
