Γράφει η Ράνια Σταθάκη
Μην το κάνεις. Μην κρατάς ανθρώπους που θέλουν να φύγουν. Μην εμποδίζεις κανέναν να κλείσει την πόρτα πίσω του, αν η επιλογή του είναι να απομακρυνθεί. Ξέρω, είναι δύσκολο. Ξέρω πως πονάει. Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να κρατήσεις κάποιον που δεν θέλει να μείνει.
Αν κάποιος θέλει να φύγει, άφησέ τον. Όσο κι αν δίνεις, όσο κι αν προσπαθείς, η αγάπη δεν είναι κάτι που μπορείς να επιβάλεις. Δεν μπορείς να παλέψεις μόνος σου για μια σχέση, για μια φιλία, για έναν δεσμό που χρειάζεται δύο. Αν το άλλο άτομο έχει ήδη φύγει μέσα του, τότε δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις για να το αλλάξεις.
Και ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει. Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, δεν πειράζει. Η αποχώρηση κάποιου από τη ζωή σου δεν σημαίνει πως απέτυχες, ούτε πως δεν ήσουν αρκετός. Σημαίνει απλώς πως οι δρόμοι σας δεν συμβαδίζουν πια. Σημαίνει πως ο χρόνος που περάσατε μαζί ολοκλήρωσε τον κύκλο του.
Οι άνθρωποι που θέλουν να μείνουν, μένουν. Δεν χρειάζονται λόγια, εξηγήσεις, ούτε δραματικές προσπάθειες για να τους πείσεις. Είναι εκεί, ακόμα κι όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Ακόμα κι όταν οι μέρες γίνονται βαριές. Αυτοί που θέλουν να μείνουν, δεν φεύγουν.
Γι’ αυτό σου λέω: Άφησέ τους να φύγουν. Όχι από εκδίκηση, όχι από εγωισμό, αλλά από αγάπη για τον εαυτό σου. Γιατί το να κρατάς κάποιον που θέλει να φύγει, είναι σαν να πολεμάς ενάντια στον άνεμο. Κι αυτή η μάχη, στο τέλος, αφήνει μόνο εσένα εξαντλημένο.
Άσε τους να φύγουν. Και πάρε μια βαθιά ανάσα. Γιατί όταν κάποιος φεύγει, αφήνει πίσω του χώρο. Χώρο για νέους ανθρώπους, νέες στιγμές, νέα ξεκινήματα. Και ίσως, σε αυτόν τον χώρο, να βρεις κάτι πολύ πιο πολύτιμο.
Να θυμάσαι: Όποιος θέλει να φύγει, δεν είναι πλέον δικός σου. Κι όποιος θέλει να μείνει, δεν χρειάζεται να τον κρατήσεις. Στο τέλος της ημέρας, οι άνθρωποι που πραγματικά ανήκουν στη ζωή σου, μένουν από επιλογή. Και αυτοί είναι οι μόνοι που αξίζουν.
