Γράφει η Πράξια Αρέστη
Μεγαλώνοντας, αλλάζουν πολλά μέσα μας. Πρέπει να αλλάζουμε, πρέπει να εξελισσόμαστε γιατί κανείς δεν είναι τέλειος και συνεχώς μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε μέσα από τις εμπειρίες, τα λάθη μας, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας και την επαφή μας με άλλους ανθρώπους.
Και μεγαλώνοντας επειδή ξέρουμε τι θέλουμε, και μαθαίνουμε τον εαυτό μας καλύτερα, η υπομονή μας μειώνεται. Μεγαλώνει ναι για πράματα που αξίζουν και έχουμε τη δύναμη να παλεύουμε περισσότερο γι’ αυτά αλλά μειώνεται για ανθρώπους και καταστάσεις που δεν μας κάνουν καλό.
Οι ευκαιρίες που δίνουμε μειώνονται επίσης, γιατί δεν έχουμε πια τον ίδιο χρόνο που είχαμε στα 20. Και όπως εμείς φάγαμε τα μούτρα μας για να εξελιχθούμε και να γίνουμε καλύτεροι το ίδιο θα έπρεπε να είχαν κάνει και οι άλλοι γύρω μας.
Δεν δίνουμε πια τα ίδια ελαφρυντικά που δίναμε παλιά. Δεν μπορούμε εύκολα να δικαιολογούμε αυτούς που μας πληγώνουν, αυτούς που δεν είναι ξεκάθαροι, αυτούς που πηγαινοέρχονται στη ζωή μας και δεν μας φέρονται σωστά.
Δεν υπάρχει χώρος στη ζωή μας για τοξικότητα. Θα είμαστε νέοι για λίγα ακόμα χρόνια και θέλουμε να ζήσουμε. Με αυτούς που θέλουν να είναι στη ζωή μας πραγματικά, με αυτούς που μπορούν, με αυτούς που μας κάνουν να χαμογελάμε κι ας είναι ελάχιστοι. Δεν συμβιβαζόμαστε πια σε μέτριες σχέσεις και σε ανθρώπους χωρίς ψυχή.
Δεν έχουμε υπομονή για συγκεχυμένα μηνύματα αντί για ξεκάθαρες κουβέντες, για δικαιολογίες αντί για συγνώμες, για χειριστικές σιωπές και μούτρα που κρατάνε μέρες, για ανθρώπους που κοιτάνε μόνο το δικό τους και δεν υποχωρούν σε τίποτα, για να συγχωρούμε συνεχώς τις ίδιες κακές συμπεριφορές και να κλείνουμε τις ίδιες πληγές.
Θέλουμε ανθρώπους που κάνουν τη ζωή μας όμορφη, εύκολη και η επικοινωνία κυλάει ομαλά χωρίς στρες. Ανθρώπους που καταλαβαινόμαστε, που δεν μας παρεξηγούν, που έχουμε την ίδια τρέλα αλλά και σεβασμό ο ένας για τον άλλο.
Θα είναι λίγοι αυτοί οι άνθρωποι. Και όσο μεγαλώνουμε τόσο θα λιγοστεύουν από επιλογή.
Μεγαλώνουμε και μας ενδιαφέρει μόνο ό,τι είναι αληθινό και αξίζει. Γι’ αυτό ναι θα δώσουμε όσες μάχες χρειαστούν!
