Γράφει η Νεφέλη
Δεν θέλω να έχω δίκιο σε όλα. Όχι πια. Μεγάλωσα και ξέρω πολύ καλά πως τα λάθη είναι ανθρώπινα. Δεν είναι εύκολο να είσαι τέλειος, άλλωστε κανείς δεν μπορεί να είναι τέλειος. Όλοι έχουμε αδυναμίες και πάθη. Όλοι έχουμε κάνει σφάλματα και μάλιστα κάποια από αυτά ήταν μεγάλα .Δεν θέλω να φαίνομαι τέλεια στους γύρω μου. Άλλαξα κι εκείνο που με νοιάζει τώρα πια, είναι το πως νιώθω εγώ.
Μεγάλη υπόθεση να έχεις καταφέρει να αποδεχτείς τον εαυτό σου με ό,τι κουβαλάει, ελαττώματα και προτερήματα.
Δεν θέλω να φαίνομαι συνέχεια όμορφη. Υπάρχουν και μέρες που δεν γίνεται να είμαι φωτεινή…Κι αν η στεναχώρια μου είναι γραμμένη στην έκφραση του προσώπου μου δεν με νοιάζει. Άνθρωπος είμαι και πονώ.
Δεν είμαι πια ανυπόμονη. Έμαθα πως όλα θέλουν τον χρόνο τους και την κατάλληλη στιγμή. Όσο κι αν εγώ βιάζομαι τίποτα δεν πρόκειται να γίνει αν το σύμπαν δεν αποφασίσει το πότε και το πως.
Δεν χολοσκάω και δεν χαλάω την ζαχαρένια μου όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν με μαεστρία να δοκιμάσουν τις αντοχές μου. Έμαθα βρε αδελφέ εντέχνως να μην τα βλέπω , να μην τα ακούω και να μην τα καταλαβαίνω όλα. Αφήνω δηλαδή και κάτι να πέσει κάτω…
Δεν με φοβίζουν οι ρυτίδες και η χαλάρωση που εγκαταστάθηκαν πάνω μου.
Δε βαριέσαι. Άλλωστε ούτε η πρώτη είμαι ούτε η τελευταία που έπεσε θύμα τους.
Κι αν το σκεφτείς σε βάθος, θα δεις πως είναι τελικά ευλογία γιατί αυτό σημαίνει πως ζω.
Δεν ντρέπομαι να πω πως πονούν η μέση και τα γόνατα μου. Άλλωστε έχουν σηκώσει πολλά βάρη μέχρι τώρα και είναι φυσιολογικό. Δεν σημαίνει πως γέρασα…
Δεν φοβάμαι να πω την γνώμη μου κι ας ξέρω ότι μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους. Δεν γίνεται να είμαι άλλωστε πάντα αγαπητή και αρεστή σε όλους. Κι έχω γίνει επιλεκτική. Προτιμώ την ποιότητα από την ποσότητα, το λίγο από το πολύ και δεν χαραμίζω τον χρόνο μου κάπου που δεν θέλω.
Και ναι θα συνεχίσω να φορώ τα χρωματιστά φορέματα μου, να βάζω το κόκκινο κραγιόν μου, να ακούω ντίσκο μουσική και να χορεύω, να βλέπω ρομαντικές ταινίες και να διαβάζω βιβλία που μιλούν για μεγάλες αγάπες.
Μεγάλωσα και κατάλαβα πως πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για ό,τι αγαπάς και πως εκείνο που τελικά έχει αξία είναι η ηρεμία της ψυχής και η γαλήνη του εαυτού σου. Χωρίς αυτά όλα είναι δώρα άδωρα.
