Γράφει η Ελένη Σάββα
Μα εγώ σου το είχα πει, θα σ’ αγαπώ! Πολύ. Απόλυτα ! Θα σ’ αγαπώ μέχρι εκεί που μπορώ, κι ακόμα πιο πολύ! Θα σ’ αγαπώ κάθε μέρα λίγο περισσότερο. Θα σ’ αγαπώ!
Γιατί έτσι είναι η αγάπη. Έτσι είναι τα συναισθήματα. Απόλυτα και όμορφα. Πανέμορφα! Σε γεμίζουν και σε ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους. Να ήξερες πόση δύναμη μου δίνει η αγάπη… Κι αυτή που μου δίνεις εσύ, μα κι αυτή που σου δίνω εγώ!
Σ’αγαπώ και βρίσκομαι σε ένα άλλο κόσμο. Το ξέρεις; Φαντάζει τόσο μακρινός από την πραγματικότητα των άλλων! Εδώ είναι υπέροχα.
Όχι, δεν έχει πάντα ήλιο, ούτε βρίσκομαι πάντα πάνω σε ροζ συννεφάκια! Έχει και καταιγίδες. Και κρύες νύχτες, και κινδύνους, και φόβους, κι ανησυχίες. Μα είναι γεμάτος αγάπη ο κόσμος μου…
Είναι γεμάτος το αίσθημα της αισιοδοξίας! Τί κι αν βρέχει, εγώ σκέφτομαι τον ήλιο. Σκέφτομαι τη θάλασσα και τις βόλτες που θα κάνουμε παρέα. Σκέφτομαι κι εκείνο το παγωτό, που θα μου πάρεις χωρίς να το ξέρω, για να χαμογελάσω όταν έχω τις μαύρες μου.
Κι όταν έχει ήλιο, το απολαμβάνω. Καθόλου δεν σκέφτομαι τα υπόλοιπα! Τις καταιγίδες τις βάζω στην άκρη. Το ξέρω πως θα έρθει η ώρα τους. Καλοδεχούμενες. Αλλιώς, δεν θα εκτιμούσα ποτέ τον ήλιο, το ξέρουμε κι οι δυο καλά. Μα για την ώρα, ο ήλιος λάμπει!
Κι έχω τόσα χαμόγελα να δώσω! Τόση αγάπη να μοιράσω. Έχω να κάνω όνειρα και να ζήσω! Έχω να σε αγκαλιάσω! Σφιχτά και αληθινά.
Κι όταν σκέφτομαι πόση δύναμη έχει η αγάπη, τόσο πιο πολύ σ’αγαπώ! Δείξε αγάπη… Δείξε σε όλους αγάπη! Τί σε νοιάζει που δεν χαμογελάνε; Μη γίνεσαι σαν αυτούς! Αυτοί πρέπει να γίνουν σαν εσένα! Χαμογέλα τους, ίσως η μέρα τους αλλάξει και πάρει χρώμα. Ίσως ξεφύγουν από το γκρίζο!
Για την ώρα, εγώ σ’ αγαπώ πολύ. Θα σου το λέω να μην το ξεχνάς. Θα σε βάλω στον κόσμο μου και θα σε κρατώ σφιχτά απ’ το χέρι. Θα σε κοιτάω με αγάπη να χαμογελάς και θα γεμίζει η ψυχή μου χρώματα και τα χέρια μου λέξεις! Λέξεις όμορφες.
