Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
“Εσύ για πόσα τίποτα, έκανες τα πάντα;”
Αυτό κυκλοφορεί πολύ στο διαδίκτυο και έχει και σουξέ λέμε. Άρα όσοι το πιστεύουν αυτό, κι αυτοί ένα τίποτα είναι! Συνέλθετε λίγο, εμείς επιλέγουμε τα πάντα, ακόμα κι αυτά τα τίποτα. Κι αν επέλεξες κάποιον χωρίς να τον γνωρίσεις πρώτα, χωρίς να δεις αν αξίζει να του δώσεις τα πάντα, ε τότε εσύ φταις και μόνο εσύ.
Είμαστε οι επιλογές μας μωρέ, ακόμα δεν το καταλάβατε; Κι αν οι επιλογές μας είναι τίποτα, άρα είμαστε κι εμείς τίποτα. Την επόμενη φορά λοιπόν πρόσεξε καλά που θα δώσεις τα πάντα σου για να μην παραπονιέσαι μετά για τα τίποτα.
Αλλά τις περισσότερες φορές τα βλέπουμε και κλείνουμε τα μάτια. Κι ύστερα όταν αυτό το τίποτα φύγει αίφνης απ’τη ζωή μας αρχίζουμε τα καντήλια και τις μικρότητες. Εμείς δεν φταίξαμε ποτέ μωρέ. Όλοι οι άλλοι φταίνε πάντα, εκτός από εμάς! Ευθυνόφοβοι, μικρόμυαλοι.
Βγάλτε λοιπόν τις τσίχλες που μασάτε και αρπάξτε τις πιπίλες. Αυτό είναι πιο δίκαιο. Κι όπως έχω ξαναπεί “η σφαγή πάντα από εντός έρχεται”, γι’αυτό κοιτάξτε λίγο στον καθρέφτη σας καλά. Μιλήστε με τον εαυτό σας και μάθετε πρώτα τι φταίει. Και πιστέψτε με, κανείς δεν μπορεί να μας κάνει τίποτα, αν δεν του το επιτρέψουμε. Οπότε την επόμενη φορά που θα κατηγορήσετε κάποιον, βάλτε και τον εαυτό σας μέσα για όλα τα τίποτα που εισπράξατε. Αυτό κι αν είναι δίκαιο.
